ბლოგი

სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის სადისკუსიო დარბაზის შექმნის შესახებ (წერილი მეორე)

სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის სადისკუსიო დარბაზის შექმნის შესახებ (წერილი მეორე)
ვასო კუკუნაშვილი

2013-03-28 23:27:38

იმისათვის, რათა სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის სადისკუსიო დარბაზმა ღირსეულად დაიწყოს ფუნქციონირება და თანამედროვე ქართული სახელმწიფოებრიობის აღმშენებლობის პროცესში აღასრულოს ის უდიდესი მისია, რომელთან მიმართებაშიც ჩემი წინა წერილის გარშემო წამოჭრილ დისკუსიაში ჩვენ ყველამ ერთად ჩამოვიყალიბეთ ერთობლივი პოზიცია, ჩემის აზრით, აუცილებელია, უპირველეს ყოვლისა, შემდეგ სამ უმნიშვნელოვანეს კითხვას გავცეთ კვალიფიციური პასუხი: რას განიხილავს? ვინ განიხილავს? როგორ განიხილავს?

რას განიხილავს?

გამომდინარე სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის სადისკუსიო დარბაზის დანიშნულებიდან, ბუნებრივია, განსახილველი მასალა უნდა იყოს იმ სპეციფიკისა, რასაც მთლიანობაში გულისხმობს სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის ურთულესი პროცესი – ანუ განსახილველი მასალა, თეორია უნდა იყოს:

საზოგადოების სახელმწიფოებრივი არსებობისა და ფუნქციონირების ერთიანი სურათის მქონე, რომელიც მსოფლმხედველობრივი თვალსაზრისით კონცეპტუალურ საფუძვლად მოემსახურებოდა საზოგადოების ზნეობრივ, სამართლებრივ და სოციალურ მოწყობას.

თავად განსაზღვრება "საზოგადოების სახელმწიფოებრივი არსებობისა და ფუნქციონირების ერთიანი მსოფლმხედველობრივი სურათი" გვიყენებს იმ უზარმაზარ მოთხოვნებს, რომლებსაც უნდა აკმაყოფილებდეს სადისკუსიო დარბაზის წინაშე ამა თუ იმ ავტორის მიერ წარმოდგენილი სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის ესა თუ ის ვარიანტი.

ამიტომ, სანამ ინებებდეს სადისკუსიო დარბაზი ნებისმიერი ვარიანტის ქვეყნის წინაშე  საჯარო განილვას, ჩემის ღრმა რწმენით, გარდაუვალად აუცილებელია გაეცნოს იგი განსახილველად შემოსულ ვარიანტს და კოლეგიალურად მიიღებს რა გადაწყვეტილებას მისი შესაბამისობის შესახებ, მიანიჭოს მას "სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის კონცეპტუალური საფუძვლების განსახილველი ვარიანტის" სტატუსი.

უკვე ამგვარი სტატუსის მინიჭება უნდა აღნიშნავდეს შეთავაზებული თეორიის ღირსებას, რაც, ფაქტობრივად, ტოლფასია უაღრესად გაჭირვებული ქართული საზოგადოებისათვის სადისკუსიო დარბაზის მიერ მორიგი მაშველი რგოლის გადაგდების მცდელობისა.

ბუნებრივია, ამა თუ იმ თეორიისათვის "საჯაროდ განსახილველი ვარიანტის" სტატუსის მინიჭება გულისხმობს დარბაზის წევრთა მიერ მის წინდაწინ გაცნობას, რათა დარბაზს მიეცეს შესაბამისი დადგენილების გამოტანის შესაძლებლობა.

ნებისმიერი ნაშრომის გაცნობა, დარბაზის წინაშე წარდგენა და მისი თანხმობის მოპოვება, ჩემის აზრით, უნდა მოხდეს სულ ნაკლები, ორი რეცენზენტის საშუალებით, რომლებიც საჯაროდ წარუდგენდნენ სადისკუსიო დარბაზს სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის კონცეპტუალური საფუძვლების კონკრეტულ ვარიანტს საჯარო მსჯელობის საგნად.

სადისკუსიო დარბაზიც ასევე საჯაროდ გამოაქვეყნებდა თავის არგუმენტირებულ გადაწყვეტილებას ამა თუ იმ თეორიისათვის "სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის კონცეპტუალური საფუძვლების საჯაროდ განსახილველი ვარიანტის" სტატუსის მინიჭების შესახებ.

ჩემი აზრით, სელექციის ამგვარი მექანიზმი ნამდვილად დაიცავდა საზოგადოებრივ აზრს ათასგვარი არასასურველი, ფუჭი და დემაგოგიური სპეკულიაციებისაგან, რის ტექნოლოგიებსაც, როგორც წესი, "ბრწყინვალედ" ფლობენ ჩვენს საზოგადოებაში "სხაპასხუპით ლაპარაკს დაუფლებული" ათასი ჯურის, ეშმაკმა უწყის სად განათლებამიღებული სასაცილოდ ერთ თარგზე მოჭრილი არსებები, რომლებმაც, მოგეხსენებათ, საკმაოდ გააჯერეს ქართული პოლიტიკური და საინფორმაციო სივრცე და დღემდე საკმაოდ მოხერხებულად ცდილობენ ჩასახვის ფაზაშივე ჩაახშონ ერის სულიერებიდან ამომდინარე ხმა.

ვინ უნდა განიხილოს?

სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის სადისკუსიო დარბაზს უნდა ჰქონდეს სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის ურთულესი პროცესის შესახებ დისკუსიის უნარი, რაც მისი თითოეული წევრის მიმართ აუცილებლად გარკვეული ხასიათის მოთხოვნებს უნდა გულისხმობდეს:

სადისკუსიო დარბაზის წევრი, ჩემი წარმოდგენით, აუცილებლად უნდა ფლობდეს ამა თუ იმ აზრისა თუ თეორიის შესახებ წერილობითი ფორმით საზოგადოების წინაშე თავისი არგუმენტირებული პოზიციის წარდგენის ხელოვნებას. სადისკუსიო დარბაზის წევრის მოღვაწეობა უნდა იყოს მაქსიმუმ, მეცნიერის, მინიმუმ, პუბლიცისტის მოღვაწეობა, რაც, მოგეხსენებათ, სცილდება რაიმე ნაშრომის შესახებ ექსკლუზიური კომენტირების გაკეთების ფორმატს და საკმაოდ შრომატევად საქმიანობას წარმოადგენს.

აქედან გამომდინარე, შეგვიძლია გამოვიტანოთ დასკვნა, რომ სადისკუსიო დარბაზის წევრობა შეუძლია ყველა მსურველს მის მიერ მოთხოვნილებათა შესაბამისი დაკმაყოფილების შემთხვევაში. ამგვარი მიდგომა, ერთის მხრივ, საჯარო დისკუსიის მაღალ პროფესიონალიზმს განაპირობებს, რაც, ნამდვილად, მისასალმებელი რამ არის, მაგრამ, მეორეს მხრივ,  ჩვენი საზოგადოების ბევრ აქტიურ, ღრმად ინტელექტუალურ და დიდი მოქალაქეობრივი შეგნების მქონე წევრს უსპობს თავისი სამოქალაქო პოზიციის საჯაროდ გამოთქმის საშუალებას, რაც ყოვლად  დაუშვებელია.

გამოსავლად გთავაზობთ, სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის სადისკუსიო დარბაზთან პარალელურად ჩამოყალიბდეს სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის სამოქალაქო დარბაზი, რომლის დანიშნულებაც იქნებოდა სადისკუსიო დარბაზის მოღვაწეობის, ერთის მხრივ, სამოქალაქო კრიტიკის ცხავში გატარება, ხოლო, მეორეს მხრივ, სადისკუსიო დარბაზისათვის ხელის შეწყობა მისი საგანმანათლებლო მოღვაწეობის აღსრულების პროცესში.

ამგვარი პოზიციონირების შემთხვევაში სამოქალაქო დარბაზს უჩნდება სამოქალაქო საზოგადოების მობილიზების რესურსი სადისკუსიო დარბაზის მოღვაწეობისთვის ხელის შეწყობისა და მის მიერ მიღებული გადაწყვეტილებების საზოგადოებაში დანერგვის მიზნით, რაც, პრინციპში, დამეთანხმებით, სამოქალაქო საზოგადოების ჩამოყალიბების პროცესის დამამთავრებელ აკორდს წარმოადგენს.

ანუ, სადისკუსიო დარბაზთან ერთად ჩამოყალიბებულიყო სამოქალაქო დარბაზი. ორივეს ერთობლიობაში შეედგინა "დიდი დარბაზი" ერთობლივი საკოორდინაციო საბჭოთი, რომლის მიზანიც იქნებოდა საგანმანათლებლო და სამოქალაქო მიმართულებების ერთ საგანმანათლებლო-სამოქალაქო მოძრაობად ორგანიზება სამოქალაქო საზოგადოების კრიტიკული მასის ჩამოყალიბებისა და, საერთოდ ქართული სახელმწიფოებრიობის სამოქალაქო აღმშენებლობის პროცესის დაწყების მიზნით.

როგორ უნდა განიხილოს?

მე აქ ყურადღება უნდა გავამახვილო ჩვენი ერის ერთ ყველაზე დიდ ტრაგიკულ შეცდომაზე, საიდანაც სათავეს იღებს ნებისმიერი უბედურება, რაც კი ამ ხნის განმავლობაში ჩვენ, ქართველ ერს თავს გადაგვხდა.

ამ უბედურებას სათავე საბჭოთა კავშირის ბოლო პერიოდის დისიდენტური ნგრევის ეგზალტირებული პათოსიდან იღებს სათავეს და აგრესიად ამოინთქმება ადამიანისა და საზოგადოებს არსიდან. აგრესიას ნგრევისას, ალბათ, ჰქონდა გამართლება, მაგრამ როგორც კი იწყებ შენებას, უკვე უფლის სამფლობელოში გადადიხარ, სადაც ტაძარია, სადაც სიწმინდეებთან მიმართებაა.

თითოეული ჩვენთაგანისათვის ნაცნობია ტაძარში მოწიწებით ჩურჩული, ამიტომ სამშობლოსა და სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის პროცესთან მიმართებაში სულის იმ მდგომარეობას, რომელიც ადამიანს უნდა ეუფლებოდეს, როდესაც იგი საზოგადოებრივი საქმეების შესახებ საუბრობს, მე "ტაძარში მოწიწებული ჩურჩულის" მდგომარეობას დავარქმევდი.

ტაძარში მოწიწებული ჩურჩულის მდგომარეობა აგრესიას საერთოდ გამორიცხავს, მაგრამ, ამავე დროს, წმინდა ღირებულებებთან დამოკიდებულების პრინციპულობის გამძაფრებას გულისხმობს.

ტაძარში მოწიწებული ჩურჩულის მდგომარეობაში მყოფი ადამიანისთვის წარმოუდგენელია მეორე ადამიანის მიერ აგრესიის ნებისმიერი ფორმით გამოჩენა, უკადრებელის კადრება – ქურდობა, მრუშობა, ცილის წამება, ზიზღი, გაუტანლობა, ეგოიზმი – ყოველივე ის სულიერი ნაგავი, რომლითაც ჩვენი საზოგადოება ასე დაუდევრად აბინძურებდა თავისივე სავალ გზას ამ ბოლო ოცდასამი წლის განმავლობაში.

ხოლო სამშობლო არის ტაძარი, მაკიაველის ფრთიანი ფრაზა, რომ ღმერთი დედამიწაზე ჩამოვიდა და სამშობლო დაირქვა, კიდევ მთლიანად არ გამოხატავს საგნის არსს, რამეთუ სამშობლო არის ადამიანის კონკრეტული პასუხისმგებლობის ის ზონა, რომელთან მიმართებაში მსახურებითაც ის უფლის მიმართ მსახურების პროცესს აღასრულებს.

არ არის იმაზე მეტი იდეა ადამიანისათვის, ვიდრე უფლის მსახურებაა, რომელიც თითოეული ჩვენთაგანისთვის აღესრულება ჩვენი სამშობლოს წინაშე მსახურებით.

ჭეშმარიტად, ნეტარ არიან სამშობლოსათვის თავდადებულნი, ეს თითოეულ ჩვენთაგანზეა ნათქვამი, რამეთუ ჩვენ ვართ ის, ვისი საპატრონოც არის ჩვენი ქვეყანა და ჩვენი სახელმწიფო.

თუ გვინდა, რომ შევქმნათ დარბაზი და დარბაისლები (დარბაზის წევრები) გავხდეთ, (პირველ რიგში, საკუთარ თავს ვგულისხმობ), მაშინ, კეთილიც ვინებოთ და ავიღოთ ჩვენს თავზე პასუხისმგებლობა, უპირველეს ყოვლისა, ტაძარში ნაგვის არ დაყრისა, რამეთუ დარბაისლობა არ საკადრებელის არ კადრებაა.

ის, ვინც იქნება დარბაზის წევრი, უპირველესად უნდა იყოს ტაძარში ნაგვის დაყრის არ მკადრებელი, ხოლო შემდეგ, მეცნიერიც.

თუ ორივე დარბაზის მოღვაწეობა ამგვარად იქნება ზნეობრივად დაწმენდილი, მაშინ, ვფიქრობ, სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის მიმართულებით ჩვენს მიერ გადადგმული ნაბიჯი არ იქნება მთლად საყრდენგამოცლილი.

ვინ შეიძლება იყოს სადისკუსიო დარბაზის წევრი?

დარბაზის წევრი შეიძლება იყოს ქართული საზოგადოების ნებისმიერი წევრი, რომელიც თავისი მონაცემებითა და პოზიციით დააკმაყოფილებს იმ მოთხოვნებს, რომელსაც დარბაზის წევრობა ავალებს ადამიანს.

დარბაზობა თავისი არსით არის კულტურა, რომელშიც საგანმანათლებლო ხაზი ქმნის სამოქალაქო ხაზსა და, პირიქით, სამოქალაქო ხაზი - საგანმანათლებლო ხაზს.

საზოგადოებრივ ურთიერთობათა მხოლოდ ამგვარი წესი არის შემძლე თავის თავში ცივილიზრბული სახელმწიფოებრიობის აღმოცენებისა.

თავად დარბაზის წევრთა მოღვაწეობის გვარობაზეა დამოკიდებული ის, თუ როგორი იქნება ქართული საზოგადოების თვალში დარბაზის ავტორიტეტი.

დარბაზის წევრი თავისი სიტყვა-პასუხით, თავისი საქციელით არ შეიძლება მაგალითი არ იყოს ქართული საზოგადოებისათვის, რამაც, ჩემის აზრით, შედეგად დარბაზის მიმართ ჩვენს საზოგადოებაში ისეთი აზრი უნდა ჩამოაყალიბოს, რომელიც აღარ მისცემს დარბაზის წევრებს  უფლებას, არ იყოს ისეთი, როგორიც მას ევალება, რომ იყოს.

ალბათ, დამეთანხმებით, ბატონებო, რომ ამგვარი მიდგომა გარდა სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის შესახებ კოლეგიალური მსჯელობისა იმის შესახებ, თუ როგორ არის ამ უდიდესი მიზნის მიღწევა შესაძლებელი, გულისხმობს, აგრეთვე, ამ კოლეგიალური ნააზრევის კოლეგიალურად  ხორცშესხმის პროცესსაც, რაც წარმოადგენს კიდეც ჩვენი თაობის წინაშე მდგარი ამოცანის გადაჭრას.

ჩემი წარმოდგენით ჩვენ ამ პროცესს შეგვიძლია ვუწოდოთ სრულიად ქართველი ერის საზოგადოებრივი ურთიერთობების კრისტალიზაციის პროცესი, რომლის წარმატებით განვითარების პირობებშიც არის შესაძლებელი როგორც ნამდვილი ქართული სამოქალაქო საზოგადოების, ისე ახალი სტანდარტის თანამედროვე ქრისტიანული სახელმწიფოებრიობის  ჩამოყალიბება.

შხვანაირად, ვფიქრობ, ჩვენ, ქართველ ერს ხვალინდელი დღის არანაირი პერსპექტივა არ გაგვაჩნია!

კონკრეტული შეთავაზების შესახებ

ამიტომ, კონკრეტულად ვთავაზობ ჩვენს საზოგადოებას

ა) ჩამოვაყალიბოთ სადისკუსიო დარბაზი სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის პროცესის მეცნიერული მსჯელობის საგნად ქცევის მიზნით.

ბ) ჩამოვაყალიბოთ სამოქალაქო დარბაზი, რომლის საშუალებითაც შევძლებდით შეგვექმნა სადისკუსიო დარბაზის მოღვაწეობის გარშემო აქტიური სამოქალაქო გარემო.

გ) ამავე დროს, სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის კონცეპტუალური საფუძვლების საჯაროდ განსახილველი ვარიანტის სტატუსის მოპოვების ხარისხში ვთავაზობ იმ დარბაზს, რომელიც, პრინციპში, ყველა ნიშნის მიხედვით, უნდა შეიქმნას, ჩემს რომანს "ჯვარ-პატიოსანი", რომელიც შექმნილი მაქვს სპეციალურად ამ დანიშნულებით.

აღმაშენებელისა და თანამედროვე ეპოქათა ღვთაებრივი ანალოგია

სანამ დავიწყებდე რომანის ნაწყვეტების გარკვეული ლოგიკის მიხედვით თქვენთვის დემონსტრირებას, არ შემიძლია რამოდენიმწ სიტყვით არ მოგითხროთ იმ ფრიად საინტერესო და საკმაოდ ღრმა ანალოგიების შესახებ, რომლებმაც თავი იჩინეს დავით აღმაშენებლისა და ჩვენს ისტორიულ ეპოქათა შორის პარალელების გავლებისა და, შესაბამისი ანალიზის გაკეთების პირობებში.

მიუხედავად ამ ორი ისტორიული ეპოქის  ერთმანეთისაგან დაახლოებით ცხრაასი წლით დაშორებულობისა, თავისი ხასიათითა და შინაარსით ქართველი ხალხის წინაშე წამოჭრილი პრობლემატიკათა, მის საწყის სულიერ-სოციალურ მდგომარეობათა, გადასაჭრელ ამოცანათა ხასიათებსა და მოვლენათა განვითარების ლოგიკათა შორის არსებული ანალოგიები ადამიანის გონებას ანცვიფრებს.

ანალოგია კრიზისული მდგომარეობის თვალსაზრისით

ანალოგიურია კრიზისში ჩავარდნილი ქართველი ერის საწყისი მდგომარეობა:

მაშინაც, დაახლოებით ცხრა საუკუნის წინ ქართველი ერის მაშინდელი თაობა "დიდი თურქობის" სახელით ცნობილი, მსოფლიო რუკაზე გეოპოლიტიკური ბალანსის შენცვლელი გარეშე მტრული ძალის საშინელი დარტყმის ქვეშ აღმოჩნდა, რამაც არა მხოლოდ ქართული სახელმწიფოებრიობის, არამედ თავად ქართველი ერის ფიზიკური გადარჩენის საკითხი დააყენა კითხვის ნიშნის ქვეშ,

და ახლაც, ჩვენ, ქართველი ერის თანამედროვე თაობები, ასევე აშკარად უზარმაზარი, მსოფლიო რუკაზე გეოპოლიტიკური ბალანსის შემცვლელი გარეშე მტრული ძალის საშინელი დარტყმის ქვეშ აღმოვჩნდით, რამაც არა მხოლოდ თანამედროვე ქართული სახელმწიფოებრიობის, არამედ თავად ჩვენი, ქართველი ერის ფიზიკური გადარჩენის საკითხი დააყენა დიდი კითხვის ნიშნის ქვეშ.

შესაბამისად, ანალოგიურია ამ ორი ეპოქის ქართველთა თაობების საწყისი სულიერი განწყობა – ასე მოულოდნელად თავს დამტყდარი საოცრად მზაკვარი, ულმობელი და დაუნდობელი უდიდესი გარეშე ძალის წინაშე უმწეობის განცდამ ნიჰილიზმით განმსჭვალა ქართველი ერის როგორც მაშინდელი, ისე დღევანდელი თაობების სულიერება, ერთნაირად დაამუნათა, ერთნაირად მუხლი დაუდუნა და ერთნაირად ხელი ჩამოაშვებინა.

მის სულს დაუფლებული საშინელი ნიჰილიზმის გამო ქართული საზოგადოება გახდა ბერწი თავისი თავის მოვლა-პატრონობის თვალსაზრისით, რაც მაშინაც, დავით აღმაშენებელის დროს, და ახლაც ქართულ სახელმწიფოებრიობას, როგორც ქართველი ერის მიერ თავისი თავის მოვლა-პატრონობის ერთადერთ ფორმატს, სრული მოსპობით დაემუქრა.

შესაბამისად, ანალოგიურია ამ ორი განსხვავებული ეპოქის ქართველთა წინაშე დასმული ამოცანაც – როგორმე გონს მოვიდნენ, მოიცენ თავში ძალა და სიბრძნე, რათა შიშითა და უიმედობით განთითოებულებმა კვლავ აღიდგინონ უფლის მიერ საზოგადოებისათვის ბოძებული ერთადერთი სიბრძნე, რომელიც საზოგადოების ერთობლივ მოღვაწეობას გულისხმობს, ჩამოიყალიბონ იგი ერთმანეთთან ურთიერთობის ყოველივე მათგანისათვის გასაგებ ენად, იქციონ იგი კოლექტიურად პრობლემის დასმის, ამ პრობლემის გადაჭრის შესახებ კოლექტიური მსჯელობის, გადაწყვეტილების კოლექტიურად მიღებისა და მიღებული გადაწყვეტილების კოლექტიურად აღსრულების კანონად, აღიარონ ეს კანონი ეროვნული მოღვაწეობის ერთადერთ საფუძვლად, რომელიც უფლის მიერ მართლმადიდებლობით არის ქართველი ერისთვის დადგენილი, და ასე - უფლის ნებით განმტკიცებულნი და დედა ეკლესიით ნაწინამძღვრებნი კვლავ შეკავშირდნენ, რათა მუხლებიდან წამოიზიდნონ, მტერსაც საკადრისი მიუზღან და მოყვარესაც და გადაარჩინონ ქართული სახელმწიფოებრიობა, როგორც ქართველი ერის მიერ თავისი თავის სრულფასოვანი მოვლა-პატრონობის ერთადერთი ფორმატი.

ანალოგია გადარჩენის შესაძლებლობის თვალსაზრისით

შესაბამისად, ანალოგიურია გადარჩენის შესაძლებლობა, გაჩენილი მაშინ, მეთერთმეტე საუკუნის მიწურულს ქართულ პოლიტიკურ ასპარეზზე კაშკაშა ვარსკვლავის – შემდგომში უკვე დიდი დავით აღმაშენებლის, მაშინ კი თექვსმეტი წლის გამოუცდელი მეფის, ხოლო ოცდამეერთე საუკუნეში ბრწყინვალე მამულიშვილის – ბიძინა ივანიშვილის – გამოჩენით.

ძალიან გთხოვთ, პატივცემულო მკითხველო, აღმაშენებელთან ბატონი ბიძინას შედარებას გაუაზრებელ შეფასებად ნუ ჩამომართმევთ, რამეთუ სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის თვალსაზრისით მოვლენათა განვითარების საწყის ეტაპზე ერთმაც და მეორემაც შეძლო ორი თავისი მნიშვნელობით ისტორიული პრეცედენტის შექმნა:

ა) ეროვნული კატასტროფა დროებით შეეკავებინა და ბ) მიეცა ქართველი ხალხისთვის შესაძლებლობა გონს მოსულიყო, რათა მოეხდინა სათანადო მობილიზება და უკვე გვარიანად შელახული ქართული სახელმწიფოებრიობის საფუძვლიანი განახლებისა და ფეხზე მყარად დადგომის უფლის მიერ ნაბოძები შანსი მაქსიმალურად გამოეყენებინა.

სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის პირველ ეტაპზე გველეშაპის მარწუხებიდან ქართველი ერის გამოგლეჯვისა და მისთვის განვითარებისათვის აუცილებელი საწყისი პირობების შექმნის თვალსაზრისით ამ ორი პიროვნების დამსახურება თავისი მნიშვნელობით ერთმანეთს არანაირად არ ჩამოუვარდება.

სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის ისტორიულ ეტაპთა ანალოგიის შესაძლებლობის შესახებ

საწყისი ეტაპის გავლის შემდეგ იწყება ყველაზე საინტერესო – თუ როგორ გამოიყენებს უფლის მიერ ნაბოძებ შესაძლებლობას ქართველი ერის როგორც დავითის დროის, ისევე ჩვენი დროის ქართველობა.

ყველას კარგად მოგვეხსენება, რომ მეთერეთმეტე საუკუნის ქართველთა თაობამ სრულიად გამოიყენა ხსენებული შესაძლებლობა, გამოიჩინა საოცარი სიბრძნე, შრომისა და ბრძოლის უნარიანობა, და ძალთა უკიდურესი დაძაბვით შეძლო ერთი შეხედვით შეუძლებელი – არა თუ გადაიგდო ხსენებული გარეშე ძალის მიერ დადგმული უღელი, არამედ აღადგინა და მოძრაობაში მოიყვანა საოცრად მწყობრი, ტექნიკისა და განათლების ბოლო სიტყვაზე გაწყობილი სახელმწიფოებრივი მექანიზმი.

რას მოვიმარიფათებთ ჩვენ, ოცდამეერთე საუკუნის ქართველთა თაობა, როგორ შევძლებთ უფლისგან ბოძებული შესაძლებლობის გამოყენებას და ჩვენი დიდი წინაპრების ნაღვაწთან ანალოგიას არც ამ ეტაპზე მოვიშლით – აი, ის დიდი ამოცანა, რომელიც, ჩემის აზრით,  დგას დღეს ჩვენი, ქართული საზოგადოების წინაშე.

სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობის ამ დამაგვირგვინებელ ეტაპზე გამომდინარე მოვლენათა განვითარების ზოგადეროვნული მასშტაბებიდან ბატონ ბიძინას, როგორც დღევანდელი დღით ქართველი ხალხისთვის სახელმწიფოებრივი აღმშენებლობისათვის ბრძოლის სულის ჩამდგმელ ადამიანს, აქვს სრული შესაძლებლობა, გაიმეოროს დავით აღმაშენებელის დამსახურება, თუმცა ეს ეტაპი ახლა დაიწყო და მისი შედარება დიდ დავითთან ჯერ-ჯერობით არაფრით და არანაირად არ შეიძლება.

მაშ, ასე, ალბათ, დამეთანხმებით, ჩემო ძვირფასო მკითხველო, რომ დავითის ეპოქასთან ანალოგიის სისრულეში მოყვანამდე დარჩა ბოლო, მაგრამ ყველაზე რთული, საპასუხისმგებლო და სასიცოცხლო მნიშვნელობის ეტაპი – ეტაპი უფლის მიერ ბოძებული შესაძლებლობის მაქსიმალური გამოყენებისა და სრულფასოვანი, მძლავრი და თვითმყოფადი სახელმწიფოებრიობის აღშენებისა.

გიორგი ჭყონდიდელისა და უფლისწული დავითის საუბარი

– ახლა რაღა ვქნა, მეუფეო გიორგი, – მიმართა უფლისწულმა დავითმა, ჯერ კიდევ მეფედ არ ნაკურთხმა, თავის აღმზრდელს, როდესაც დარბაზის ერმა ჭყონდიდელის ბრძანებით  დარბაზი დატოვა, – რომ არა ვარ მზად   სახელმწიფოს მართვისათვის?!

გიორგი ჭყონდიდელმა დამამშვიდებლად გაუღიმა.

– თექვსმეტი წელი ამა დღისათვის გაფრთიანე, უფლისწულო, და აღზრდაც ჩემგან შენი არა ყოფილა სხვა, თუ არა აღზრდა მეფისა სრულიად საქართველოსი.

მაგრამ როდი დააცხრო და დააკმაყოფილა უფლისწული დავითი თავისი აღმზრდელის თუმცა აზრს არ მოკლებულმა, მაგრამ ზოგადმა სიტყვებმა.

–  შენზე უკეთ ვინ უწყის,  მეუფეო გიორგი, რომ არც კაცის წინაშე შიშს დაუჩაგრავს დღემდე ჩემი გული და არც ხვალინდელი დღის წინაშე პასუხისმგებლობას დაუფრთხია. პირიქით, ვფიქრობ, არ დაუშურებია ჩემთვის მაღალსა ღმერთსა ბოძება მრავალთა ტალანტთა, რამეთუ  გონებისა თვალიც მახვილ მაქვს და სივრცეც ვრცელ, მაგრამ... – გულზე ხელი მიიდო და თქმაში ტკივილმა უჭარბა, – მაგრამ წამალი ქვეყნისა, დღეს ასერიგად  დავრდომილისა და დაგდებულისა, რომ ხელთ არა მაქვს, ვით ვუმკურნალო?!  ქართველ კაცს დაჩლუნგებული ხმალისა პირი როგორ ავულესო და შვილდისა მოლაღებული ლარი როგორ დავუჭიმო?

გიორგი ჭყონდიდელმა, ნუგეშისცემის ნიშნად მისთვის ხელის ხელზე დამდებმა, არ მოიშალა ღიმილი სახეზე.

– არა ხრმალი იმარჯვებს კაცისა მტერთა ზედა, უფლისწულო, და არცა შვილდი, – უთხრა, – არამედ სული.

უფლისწულ დავითის სულს, ასერიგად მშფოთვარეს, აღმზრდელის სიტყვათ გაგონებაზე არანაირი შეღავათი არ მისცემია.

– განა სწორედ სულით დაცემის გამო არ არის, ხალხს მუხლი მუხლად რომ აქვს დღეს მოცელილი და  მკლავი მკლავად დადუნებული?! – მერე ხელები წინ გაიწოდა და უკიდურესი გულისტკივილით ამოადუღა სათქმელი. – შეშინებული როგორ განვაგულადო, მეუფეო გიორგი, და მხდალსა როგორ ჩავუდგა მკერდში მამაცი გული!

ჭყონდიდელმა მოხუცებულის სიბრძნითა და ვაჟკაცური სიმტკიცით გაუყარა ყმაწვილ უფლისწულს თვალი თვალში და:

– ღირსება მიეც! – სათქმელი ხაზგასმული მნიშვნელოვნებით გამოუკვეთა.

უფლისწულმა დავითმა სუნთქვა მოინაცვლა.

– როგორ, მეუფეო გიორგი? – სასოებით ჰკითხა.

– დაადგი ერში მცხოვრებ ყოველ მამაკაცს  უხილავი გვირგვინი მეფობისა საქართველოსი, ამეფე იგი თავის ქვეყანასა ზედა და აპატრონე!

უფლისწულმა დავითმა თითქოს გაიგო, თითქოს ვერა გაიგო რა ჭყონდიდელის მოულოდნელად ნათქვამისა.

– მერე და, გვირგვინოსანმა მეფემ რაღა აკეთოს? – ჰკითხა წარბშეჭმუნვით მცირეოდენად გაოცებულმა.

– მიეცი საქართველოს მოვლა–პატრონობის დიადი მაგალითი და წარუძეხ წინ!

უფლისწული დავითი, თავისი აღმზრდელისგან ნაქსოვი საფიქრალის ქსელში გახლართული, ჩაქრა, ჩაყუჩდა. კარგა ხანს ხმა–კრინტი აღარ გაუძრავს. თვალები მოეჭუტა და საგონებელში ჩავარდნილი ღონიერი თითებით სახეს იფშვნეტავდა.

ისევ გიორგი ჭყონდიდელმა განაგრძო:

– მონური სულია სახელმწიფოებრიობის პირველი მტერი, შვილო დავით, და ორგვარი მონა არსებობს მონათა სახელმწიფოში ყოველთვის –  ერთი დამმონებელი, მეორე დამონებული; იცოდე, არც ერთი არის ღვთისაგან და არც – მეორე, და ორნივე თავისი ხორცის მაამებლობა–გადარჩენის წყურვილით არიან შეპყრობილნი. ხვალინდელი დღე მონისა, მმსახურებლისა ხორცისა თვისისათვის, ლპობა და ხრწნაა თვისსავე ხორცსა შინა, ხოლო  სამშობლო... – ჭყონდიდელმა ხელი ზეასწია და ხმაში მოწოდების რიხი მოიცა – ხოლო სამშობლო, შვილო დავით,  მარადი ძეგლია თავისუფალი ერის უკვდავი სულისა, აგებული მისთვისვე სიცოცხლითა და სიკვდილით მომსახურე ერთგულ შვილთა მიერ. მხოლოდ შემოქმედება თავისუფალი ხალხისა, განმსჭვალულისა რწმენითა ღვთისა და მსახურებითა თვისისა ერისათვის, არის ულევი ძალა ქვეყანისა. მხოლოდ მას ძალუძს დღეს გაყრა თურქ–სელჯუკთა კიდეთაგან საქართველოისა! მხოლოდ მას ძალუძს მოხდენა სასწაულისა და აღადგენა და გაერთიანება შავ დღეში ჩავარდნილი და დაქუცმაცებული ქვეყნისა! და არა არის რა არსად ძალა მისი დამკავებელი. გინდა აღაშენო დიადი საქართველო? – აღაშენებინე იგი ქართველსა ხალხსა. აღაფრთოვანე იგი მაგალითით შენით და აღგაფრთოვანებს იგი საქციელით თვისით. აპატრონე იგი და უპატრონებ შენ; ამეფე იგი და იმეფებ შენ!  ჩაუდგი მას სული შენი, შემოიდგი შენ ტანი მისი, იერთსისხლხორცეთ სამშობლოსათვის  და იქნება საქართველო!

უფლისწულმა დავითმა, თავისი აღმზრდელის ანთებულებით სათანადოდ აღძრულმა, გამომშრალ ყელში ნერწყვი ძლივთ გადაიდინა. სახედაძაბულს ეტყობოდა ყოველმხრივ  ზომავდა ჭყონდიდელის მიერ გამოთქმულ აზრს, – იმის სიტყვებში საყრდენს ეძებდა.  ავაზასავით ფრთხილმა და ნახტომის წინ სუნთქვაშეკრულმა, ბოლოს, მიუხედავად უზარმაზარი პატივისცემისა, შუბებივით მიაბჯინა მართალი თვალებიდან გამოვარდნილი წვეტიანი მზერა მოხუცებულს და:

– განა ლამაზი სურვილებისთვის კაცი ვისმეს დაუძრახავს, მეუფეო გიორგი?! – ჰკითხა ჯიუტად.

იმას საგანის არსში ჩაძიებულობა სჭირდა  და თავისი ხასიათის სალტეებით  შეკრულს არა და  არ ძალუძდა ბოლომდე არა მდგარიყო თავისი ხედვის სადარაჯოზე. – იქნებ სხვათ უკეთესიცა სდომებიათ! – მერე ჯიუტივე მზერით აჰხედა ჭყონდიდელს მოძალებულ ფიქრთაგან მობურვილი თვალებიდან. – მაგრამ მითხარი, რა ბედენაა ლამაზი სურვილ–მიზანი, თუ თან არ ახლავს იმას აღსრულების სწორი წესი და კანონი!

– არის ასრეთი წესი და არის ასრეთი კანონი, მოქცეული საღვთო სჯულში, რომელსაც ძალუძს აღძრას და წარმართოს სამოქალაქო ცხოვრება ერისა, მოწოდებული საპატრონებლად თავისი თავისა თავისივე თავის მიერ, უფლისწულო. – ჭყონდიდელს შეპყრობილივით უციმციმებდა თვალები.

– რომელ წესსა და რომელ კანონს გულისხმობ, მეუფეო გიორგი?

– დიდ სამოქალაქო ზნეობრივ კანონს, უფლისწულო, არა ვისიმე კაცთაგანის, არამედ თავად უფლის მიერ შექმნილს და დადგენილს კაცთა ცხოვრებისათვის.

– დიდი სამოქალაქო ზნეობრივი კანონი!.. – ფრიად იმტკიცა უფლისწულმა დავითმა. – საღვთო სჯული ხომ შენის მეცადინეობით საძირკვლადა მაქვს გულსა და გონებაში გადგმული, მეუფეო გიორგი, მაგრამ... – გაოცებული იყო და გაკვირვებას ვერა ჰფარავდა –  ეს ამგვარი რამ სიახლე ესე უცებ საიდანღა გაჩნდა. თოთო ბავშვივით  წუხელის ვისმე ხომ არ დაჰბადებია?

გიორგი ჭყონდიდელს აღმზრდელის უპირატესობით გაწყობილი სათნო ღიმილი დაეფინა მარხულობით დაწმენდილ სახეზე.

– არა, შვილო დავით, არა, – უთხრა, თან უარყოფის ნიშნად თავი განზე დინჯად გააქნ–გამოაქნია. –  არაფერი არ არის ისე ძველი ამ ცოდვილ დედამიწაზე, ვიდრე დიდი სამოქალაქო ზნეობრივი კანონი ქართველთა, როგორც წინაპართაგან გადმოსული ჩვენზე ცხოვრების წესი! – დროებისაგან გაცრეცილი და ყდამომცვდარი მომცრო  წიგნი  ამოაცურა ბერის კაბის ნაკეცებიდან და ყმაწვილ უფლისწულს, შეღერებულს თავისი გატანჯული ქვეყნის სამეფებლად, სასოებით გაუწოდა. – აჰა, შენ, შვილო დავით, რუდუნებითი შრომითა ჩემითა მოძიებული და ამოკრეფილი უძველესი ფოლიანტებიდან და ძალითა გონებისა ჩემისა შექმნილი და ჩამოყალიბებული! –  უთხრა და როცა იმან ჩამოართვა, შემდეგი სიტყვები ისეთი სულამოთქმით ამოუმარცვლა, თითქოს რაღაც ძალზედ დიდსა და მნიშვნელოვანს საიდუმლოს რასმე ეთხოვებოდა. – აჰა, შენ, შვილო დავით,  წმინდაი საიდუმლო ქართველი ერის უკვდავებისა!

უფლისწული დავითი, ატანილი აღმზრდელის სულის სიმხურვალეთი, მოწიწებით დაჰყურებდა თავის უშველებელ ტორებში მოქცეულ მომცრო წიგნს, როგორც საოცრებას რასმე.

– დიდი სამოქალაქო ზნეობრივი კანონის საფუძვლები. – წაიკითხა გარეკანზე წარწერილი წიგნის სათაური არათავისი, მთრთოლვარე და შეცბუნებული ხმით, როგორც ეს რაღაც გამოუცნობი და ძალზედ მნიშვნელოვანი საიდუმლოების წინაშე მდგომს შეეფერებოდა. მერე თავის აღმზრდელს მიაპყრო ორ დიდ დოლაბად ქცეული ორი ნათელი თვალი და გაოგნებულს სახეზე გაოცება ამოეჩეხა. – აქამდე რომ ამის შესახებ არა გითქვამს რა ჩემთვის, მეუფეო გიორგი?

– დღევანდელსა დღესა დაჰკრა ჟამმა შენმა, შვილო დავით! – ჭყონდიდელს ჭკვიან თვალთა წამწამებით შემოხაზული არე   ცრემლმა აუბრწყინა და ბაგენი ოდნავშესამჩნევი თრთოლვით აუთამაშდა. – დღევანდელსა დღესა ინება უფალმა გათენება დილისა  შენისა!

P.S.  ნება მომეცით თითოეულ სცენას დავურთო კომენტარი, რომლის დანიშნულებაც დავითის პერიოდის პრობლემატიკის ჩვენი დროის სინამდვილეში ადაპტირებაში მდგომარეობს.

რათა სიტყვა დიდად არ გამიგრძელდეს, მოყვანილი სცენის ანალიზს შემდგომი წერილისთვის დავიტოვებ, სადაც ჩამოვაყალიბებ ჩემს შეხედულებებს ქართული სახელმწიფოებრიობის აღმშენებლობის პირველსაწყისობრივი ფუძემდებლური პრინცპებისა და ტენდენციების შესახებ.

პატივცემულო საზოგადოებავ, უმორჩილესად ვთხოვთ, საჯაროდ განიხილოთ ჩემს მიერ შემოთავაზებული წინადადებები და იმ შემთხვევაში, თუ დაინახავთ მათში რაციონალურ მარცვალს, მაშინ, ვფიქრობ, კარგი იქნებოდა, აღარ დაგვეკარგა დრო და გადავსულიყავით აქტიური კონსულტაციების რეჟიმში, რაც აუცილებელია საქმის რეალური ხორცშესხმისათვის.

ჩემი ელექტრონული მისამართი: jvarpatiosani@gmail.com

ნანახია - 1535

კომენტარები - 58

zakariazakaria

2013-03-29 00:36:36

თუ ვაღიარებთ რომ შემოქმედი ზეცისა და ქვეყანისა არის სიტ/+\ყვა(რამეთუ პირველად იყო სიტ/+\ყვა და სიტ/+\ყვა იგი არის ნება და თუ ვაღიარებთ, რომ იესუ ქრისტე არის სახე შემოქმედი მამისა, მაშინ უნდა ვაღიაროთ, რომ იესუ ქრისტეში არის ერთი, უფლისმიერი ნება! გამოცხადება! ხოლო ბუნება არის, როგორც უფლისმიერი, (გაბრწყინება) ასევე ადამიანური (ჭამდა, სვამდა ეძინა და ა.შ.)

papa

2013-03-29 03:24:25

გამარჯობა ბ--ვასო
კიდევ ერთხელ მივესალმები ამ დიდებულ საქმეში თქვენ შემართებას და შეუპოვრობას. ძალიან სასიხარულოა ისიც რომ ამ იდეების განსახორციელებლად უკვე გარკვეულ ქმედით ნაბიჯ ებამდე მიდის საქმე.
,,ნეტ ხუდა ბეზ დაბრა,, ანუ ჩვენებურად --,,ზოგი ჭი რი მარგებელია,,ო
ამ 25 წლის და განსაკუთრებით ბოლო 10 წლის განმავლობაში, ქართველ ხალხმა არა ეროვნული მთავრობებისა და ეროვნული სახელმწიფოებრივი კონცე ფციების არარსებობის გამო(არ ვგულისხმობ ზ.გამსახურდიას მთავრობის ,,წუთიერ გაელვებას,,) იმდენი ტ ა ნ ჯ ვ ა---წამება და უბედურება გამოიარა რომ თქვენეული(ჩვენეულიც) იდეოლოგიის ხალხში დანერგვა---გატ არება წესით არ უნდა გაჭ ირდეს.
ამ დიდმა გაჭ ირვებამ ქართველი ხალხი(ნაცების გარდა უკლებლივ ყველა) კიდევ ერთხელ თვალნათლივ დაარწმუნა რომ დღევანდელი მსოფლიო ვითარების გათვალისწინების მიუხედავად თუ ქვეყანას სათავეში არ (გვ)ეყოლება ქვეყნის ბედიღბალზე დღედაღამ მოფიქრალი, მორალურ--ზნეობრივ კანონმდე ბლობაზე დამყარებული, ეროვნული იდეოლოგიის გამ ტარებელი (თავისი ლავირებებით) მთავრობა, ჩვენი გადარჩენის არანაირი შანსი არ არსებობს.
---ანუ ნიადაგი და აუცილებელი მოთხოვნილება ჩვენთვის სანატ რელი ქართული სახელმწიფოს აშენებისა ხალხში არის. ანუ საბედნიეროდ სუმთლად ნოლიდან არ (ვ)იწ ყ ებთ. ზრდასრული მოსახლეობის 95% როგორც კი დაინახავს ქვეყანაში ამ კუთხით და ამ თვალსაზრისით,,რაღაც--რაღაც,,მოძრაობებს, ჩათვალეთ რომ ყოველგვარი აგიტაცია--პროპაგანდის გარეშეც კი ყველა ნება ყოფლობით შემოუერთდება თქვენს,,ლაშქარს,,.
სამწუხაროდ, საქართველოში დღევანდელ დღეს მიზნობრივად დანერგილი ვითარებისა და იდეოლოგიის გამო, ამას ვერ ვიტ კვი ჩვენს დღევანდელ ახალგაზრდობაზე, რომელთა (ჩვენი მეგობრებისაგან) ,,წართმეული სულების,, დასაბრუნებლად ---,,იავნანამ რა ჰქმნა,, ახლიდან გვექნება დასა წერი
მოკლედ ვითარება რთულია, თუმცა საიმედო
ეხლა თქვენთან მთავარი კითხვა-



papa

2013-03-29 03:35:13


ის რომ ჩვენთვის საოცნებო მომავალი საქართველოს მშენებლობისთვის მშვენიერი კო ნ ც ე ფ ც ი ე ბი ჩამო ყალ იბდება, დამუშავდება, და ი ხ ვ ე წ ებ ა, თუნდაც მხოლოდ ენ თ უ ზ ი ა ზ მ ზ ე ც კი შეიქმნება დიდ ებული,ამ საკითხებში გარკვეული ხალხისგან, შედგენილი ჯ გ უფ ები, ის რომ თეორიულ დონეზე ყველაფერი უმაღ ლეს დონეზე გაკეთდება, ამაში ერთი წუთი ეჭ ვიც არ მეპარება. მადლობა ღმერთს რომ ესეთი ხალხი ბევრი გვყავს (ბრალი იმათ და იმ ერ ებს ვისაც ნ ი ჭი არ ყოფნით და სესხულობენ, თორემ ქართველს რა, რა და ღმერთისგან გონება უხ ვად ააქვს ბოძ ებული---ეგაა რომ ყოველთვის სწორედ ვერ იყენებს)
მე სხვა რამ მაინტ ერესებს---



papa

2013-03-29 03:39:43


-ამ ყველაფრის პრაქტიკ ულად დანერგვა-- გატ არ ება ცხოვრებაში როგორ მოხდება??
ამ ყველაფერს ხომ მთლიან სახელმწიფო პოლიტიკასთან უნდა შე რ წ ყმა--განხორციელება??ამას ხომ მთელი სახელმწიფო იდეოლოგია უნდა დაე ქვე მდებაროს?? ამ ყველაფრის ქვეყანაში გატ არებას ხომ სახელმწიფო ბე რ კ ეტები უნდა?? ანუ........გარემო!!!!!!
სახელმწიფოს უშუალო ჩარევის გარეშე ამ იდე ოლ ოგიის ქვეყანაში გა ტ არება როგორ წარმოგიდგენიათ?? ამას ხომ სახელმწიფოს ნება უნდა??
თან ამდენი მ ტ რების გარე მოც ვაში?
სახელმწიფოს ჩარევის გარეშე ამ საქმეში მარტო ნაროდნიკობით იოლას ვერ გავალთ. ჩვენნაირი ხალხი კი ბატონო ვიქნებით ნაროდნიკები, მაგრამ მანამ ჩვენ ვინაროდნიკებთ, დღევანდელი ცხოვრების ტემ პებიდან გამომდინარე, სანაროდნიკო საქართველო აღარც დაგვრჩება. ანუ გინდა არ გინდა ამ საქმეში აუცილებლად სახელ მწიფო უნდა ჩაერიოს, თანაც ისეთი დიდი და მასიური მასშ ტაბებით რომ ირგვლივ ყველაფერი ქართულად უნდა ,,მეტკველებდეს,, ანუ უტ რი რე ბით რომ ვთქვათ აი---დაახლოებით ჩაიშიც კი ქართული ბუკლეტ--პლაკატი უნდა ამოდიოდეს----ანუ ირგვლივ სულ ქართული გარემო უნდა იყოს---აი ისეთი თქვენ რომ ამბობთ ,,საქართველო ცხოვრების წესიაო,,---ისეთი გარემო უნდა იყოს ირგვლივ, ისეთი გარემო
კი, რა თქმა უნდა, მე მაინც ქართულ გენს(ბერი ტაშვილს) ვაძლევ უპირატესობას, მაგრამ.....პავლოვით ..გარემოთი .. დაგვჩაგრავენ აუცილებლად(აკი გვჩაგრავენ კიდეც) ამიტომ ჯერ პირველ რიგში გარემოზეა საფიქრალ--საზრუნავი და დანარჩენი არ შეგვეშლება.
ანუ მთავარია ზურგი,,მაღლიდან,, ზურგი --თანაც ქართული, მტ კიცე და საიმედო------ანუ..........
და ყველაფერი იქნება კარგად
მეც მინდა იგეთ საქრთველოში ცხოვრება!
ესეთია ჩემი ღამის ტკბილი სიზრმები

papa

2013-03-29 03:40:25

მაწვალა---ოღონდ რათა ვერ გავიგე

kopro

2013-03-29 03:54:49

დღეს რუსეთის ფედერაციული საბჭო დატოვა - სენატორმა ვიტალი მალკინმა...
მიზეზი: არ აჩვენა "დეკლარაციაში" რამოდენიმე ელიტური უძრავი ქონება ამერიკასა და კანადაში.
ასევე, არ გაამხილა მისი " ბიზნესს ცენტრების" არსებობა კანადასა და ისრაელში.
და რაც მთავარია: " ფარულად" ფლობდა ისრაელის მოქალაქეობას სულ სხვა გვარზე და სახელზე 2001 წლიდან!
---------------------------------- ----------------------------------- ------------------------- ------------------------ --------------------
და თუ ვინ არის ვიტალი მალკინი თითქმის ყველამ ვიცით!!!....

papa

2013-03-29 04:11:54

ბ--ნო ზაზა თქვენი წინა წერილის სულ ბოლო(ჩემი)კომენტარიც ნახეთ -- შეიძლება .... .....სათქვენოცაა

ზაზა

2013-03-29 06:28:53

papa
მოგესალმებით, ჩემო ძმაო.
წავიკითხე წინა წერილის კომენტარი. ნამდვილად ღირდა.
"სწორედ ამ კანონმდებლობაში იყო ხოლმე გაწერილი ყველა ის სავალდებულო მორალურ ზნეობრივი ცხოვრების წესები(ნორ მები), რომელიც ყველა ქართველისთვის სავალდებულო იყო. სწორედ აქ იყო ხოლმე ჩამოთვლილი ყველა ის მორალურ--ზნეობრივი ნორ მები, სადაც კარგად ჩანდა ქართველის სახე და მისი ის დადებითი თვისებებიც რომელიც ქართველისთვის ოდითგანვე ღმერთს მოუცია".
ახლაც იგივე გვჭირდება, მაგრამ აქ იყოფა ჩვენი აზრი - თქვენ ამბობთ, რომ აუცილებელია ხელისუფლების ქმედება, რათა გარემო შეიქმნას, თორენ სანამ ჩვენ თვითონ შევქმნით, ქვეყანა თავზე დაგვენგრევა, მე ვამბობ, რომ საზოგადოებრივი სააზროვნო მექანიზმის შექმნით საზოგადოებამ უნდა ააგოროს საგანმანათლებლო-სამოქალაქო მოძრაობა, რომლის პირობებიც თქვენივე თქმით, მომზადებულია, რათა მოიცეს ერმა ნება. ჩემის აზრით, ყველაზე დიდი სიჩქარის მოცემა თანამიმდევრულ განვითარებას შეუძლია. საზოგადოება, უაღრესად მოწყურებული ჩიხიდან გამოსვლას, გამოსავალს საჭიროებს, რომლის შემოქმედიც მხოლოდ თვითონვე შეიძლება იყოს, რაც მისაღწევია ისევ და ისევ საზოგადოებრივი სააზროვნო მექანიზმის საშუალებით.
ამ პროცესებში პირადად მე არა თუ არ გამოვრიცხავ ხელისუფლების მონაწილეობას, არამედ უაღრესდ სასურველად ვთვლი და ყველაფერიც უნდა გავაკეთოთ ამისათვის, მაგრამ თუ მათ გარკვეული გარემოება ხელს შეუშლის და ვერ შეძლებენ ან არ მოინდომებენ, მაშინ, ჩემის ღრმა რწმენით, ყოველივე ეს მშვიდად, შეუხრელად და გარდაუვალად ჩვენი საზოგადოების მიერ მაინც განსახორციელებელია.
ქართველი ერის მიერ ნამდვილად განსასაზღვრია და თავისი საზოგადო ცხოვრების წესად დასადგენია ის, როგორც თქვენ ამბობთ, "მორალურ-ზნეობრივი ნორმები, სადაც კარგად ჩანს ქართველი კაცის სახე და მისი ის დადებითი თვისებებიც, რომლებიც ოდითგანვე ღმერთს მოუცია".
ხოლო ეს, კიდევ ვიმეორებ, მხოლოდ და მხოლოდ საზოგადოებრივი სააზროვნო მექნიზმის ცხოველმყოფელი ფუნქციონირების შემთხვევაშია შესაძლებელი.
მოკლედ - რათა იყოს ნება, რომელიც ერს სახელმშიფოს ააშენებინებდა, აუცილებელია აზრი, იდეა, პოზიცია.
რათა იყოს აზრი, იდეა, პოზიცია, აუცილებელია მსჯელობა,
რათა იყოს მსჯელობა, აუცოლებელია საზოგადოებრივი სააზროვნო მექანიზმი.
რათა იყოს საზოგადოებრივი სააზროვნო მექანიზმი, ჩვენ - მე, თქვენ, ბატონებმა და საბოლოო ჯამში, სრულიად ქართველმა ერმა ის შევქმნათ.
როგორ?
ეს ნამდვილად დიდი თემაა და ვფიქრობ, ღირს, ამაზე ვისაუბროთ.

xasana

2013-03-29 07:38:25

კოპრო
ვინ არის მაგ მალკინი? ჰოკეისტი ვიცი მალკინი და რა აქვს საერთო მას, ამ მშვენიერ მოსაზრებასთან და საერთოდ საქართველოსთან?

კ ა ხ ე ლ ი

2013-03-29 09:20:58

ბატონო ვასო,

ამ წერილში ფაქტობრივად ძირითადი პრინციპებია ჩამოყალიბებული, რაზეც დარბაზი და დარბაისლობა – ქართული აგორა და მოქალაქეობა – უნდა აშენდეს; ძალზე ძნელია ვინმემ ეს პრინციპები დაიწუნოს, თუმცა, ვგონებ, პაპა მართალია – პრაქტიკული რეალიზაცია ამ მარადიული პრინციპებისა თანამედროვე ეპოქაში – ესაა ძალზე რთული და გადასაწყვეტად მძიმე ამოცანა!

თქვენ ხაზგასმული გაქვთ ეპოქალური მსგავსება მე–11 და 21–ე საუკუნეების დასაწყისის საქართველოსი, მსგავსებაც და განსხვავებაც ცხადია – მშობიარობის ტკივილი, რამაც დავითის ერი–სახელმწიფო შვა და დღევანდელი ტკივილი, რამაც ისეთი სიმახინჯე, როგორიც სააკაშვილი და მისი სულიხ ხორცამდე ანტი–ქართული რეჟმი იყო, ისა შვა...

ღმერთმა გისმინოთ და ამ მოლოდინს ქართველთა დიდი უმრავლესობა, ვგონებ, იზიარებს, რომ ბიძინა ივანიშვილი უდიდესი მისიის მატარებლად მოევლინა ქართველ ერს!

ცხადია, დავითისა და დღევანდელ ეპოქებს შორის გარდა საერთო გრანდიოზული ამოცანებისა, გარდა მარადიული ქრისტიანული პრინციპებისა, რომელთა არსი თქვენ შესანიშნავად ახსენით, უზარმაზარი განსხვავებაა...

ეს განსხვავება არის ეპოქალური ტექნიკა და ტექნოლოგია, როგორ ინსტრუმენტი თანამედროვეობაში ქართული ცხოვრების წესის შექმნისა და დაცვისა...

თანამედროვე ეპოქა პოსტ–ინდუსტრიულია, მას საინფორმაციო ეპოქასაც უწოდებენ... პოსტ–ინდუსტრიულ საზოგადოებაში იდეოლოგიები, ანუ მარადიული ღირებულებითი ორიენტაციბი აღარ არსებობსო – მთელს ხმაზე გაჰყვირიან სხვადასხვა ჯურის ლიბერასტები, ყოველივე დასაშვებია და ადამიანი ადგენსო ნებისმიერ ღირებულებას და არა პირიქით;

ამ "პოსტ ტენდენციის" გარდა, თანამედროვე საზოგადოება იერარქიული კი აღარ არის, არამედ ქსელურია; მყარი უმრავლესობების დრო დასრულდა – ყოველ კონკრეტულ საკითხს თავისი უაღრესად ცვლადი და მობილური უმრავლესობა და უმცირესობა ჰყავს;

სწორედ ამიტომ შუძლებელი მგონია ისეთი იდელური იერარქიული სისტემის, როგორიცაა თქვენეული დარბაზი და დარბაისლობა, თანამედროვე პირობებში რეინკარნაცია...


ქსელური სისტემა უნდა შევქმნათ და არა ფიზიკურ–იერარქიული. რას უნდა დაეფუძნოს ეს ქსელი?

ქართული ქსელი უნდა ააგონ ე.წ. ქართველმა ნეტოკრატებმა; ეს ადამიანები თავიანთი იდეებით მართავენს ქსელს,ქსელში მიმდინარე საინფორმაციო ნაკადებს აწესრიგებენ და მოდის კანონმდებლები ხდებიან; განსახილველი თემები, შეხედულებები, ღირებულებათა სისტემები და ა.შ. ნეტოკრატებისაგან ხვდება ქსელში და იმართება; რაიმე მკაფიო კრიტერიუმი ნეტოკრატების ფორმალიზებისა არ არსებობს და ამიტომ ნურც გამოვიგონებთ; ქსელი თავადაა ფილტრი და იგი თავად ავლენს ნეტოკრატებს – მოდის კანონმდებლებს; ქსელს თავისი დაუწერელი ეთიკა, ე.წ. "სეთიკეტი" აქვს; თუ ის დაარღვიე, დაგბლოკავენ; (სხვა ბევრი პრინციპიცაა –– დაწვრილებით ამის თაობაზე ვეცდები ერთ ბლოგში მოვუყარო თავი ჩემს მოსაზრებებს)

ასეთი ქსელის მთავარი საფრთხე გლობალიზმია. თუმცა, თუ ქართულმა ქსელმა ყოვლის წარღმვნელი ეშმაკეული ცრუ–ინფორმაციისაგან, დეზ–ინფორმაციისაგან თავის დაცვა შესძლო, გლობალიზმი შეიძლება პირიქით – ჩვენი მეკავშირეც გახდეს;

მოკლედ, ქსელური დარბაზი და ქსელური დარბაისლობა გვინდა...

კ ა ხ ე ლ ი

2013-03-29 09:34:57

პრაქტიკულად ეს ნიშნავს ისეთი სოციალური ქართული ქსელის კონსტრუირებას, რომელიც ფეისბუქს გაუწევს კონკურენციას, პირველ რიგში იმით, რომ ქართველისათვის უფრო მოსახერხებელი იქნება, თუმცა ეს არ უნდაიყოს ცაკეტილი და მომაკვდავი ქსელი; როგორ უნდა გაკეთდეს ეს? მოსაფიქრებელია, ამისათვის ქსელური პროფესიონალები გვინდა;


ამ ქსელის ძირითადი პრინციპებია და ტექნიკური რეალიზაციის პარამეტრების შესამუშავებელი;

რამდენად რეალურია, რომ ქართულმა ქსელმა ფეისბუქი ჩაანაცვლოს?

ვგონებ, დაახლოებით იგივე შანსია, რომ ქართული ცხოვრების წესი გაბატონდეს საქართველოში!

konstantine

2013-03-29 10:56:49

რამხელა ბლეფია!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ზაზა

2013-03-29 11:07:56

ბატონო დავით
შეუძლებელია არ დაგეთანხმოთ, რომ ერთიანი გლობალური ქართული საინფორმაციო-სააზროვნო ქსელი, როგორც ერთადერთი შესაძლო სიბრტ/ყ/ე, რომელზედაც მთელ მსოფლიოში გაფანტულ ქართველ ერს აქვს შესაძლებლობა დააპროექციროს თავისი თავი, როგორც ერთმა მთლიანმა ორგანიზმმა, და მოვიდეს სიცოცხლისუნარიანი ფუნქციონირების მდგომარეობაში, ნამდვილად წარმოადგენს სასიცოცხლოდ აუცილებელ მოთხოვნილებას.

ზაზა

2013-03-29 11:08:59


ამის შესახებ ჯერ კიდევ 2009 წელს მაქვს გამოქვეყნებული საიტზე ჯი-აი-ემ-ჯი.ჯი ჩემი შეხედულებები.
ეს არის ერთ-ერთი ძირითადი მოთხოვნა, რომლის შესრულების პირობებშიც აქვს შესაძლებლობა ჩვენს ერს არსებულ პირობებშიც კი შეინარჩუნოს ერთინი ორგანიზმისთვის დამახასიათებელი ყველა თვისება.
მაგრამ ეს არის მხოლოდ და მხოლოდ არსებობის ფორმატი, რომლის შექმნაც მაინც შესაძლებელია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ გავცემთ პასუხს იმ უდიდეს კითხვაზე, რომელიც ასე კარგად ჩამოაყალიბა ბატონმა მჭედლიშვილმა - რა ქმნის ქართველს ქართველად?

ზაზა

2013-03-29 11:10:37


საუბარი იმდენად ცოცხალი და მიახლოებული ჩვენს ღირსებასთან გავხადოთ, რომ მასში მონაწილეობის სურვილი გაუ/ჩ/ნდეს ყველა იმ ადამიანს, ვისაც თავისი თავი და ერი ერთადა სტკივა.
ავაგოროთ აზრი, აზრის აგორების ზნეობრივი კანონები თავადვე დავიდგინოთ და ისე გავაკეთოთ, რომ ერმა ერთობლივი მ/ს/ჯ/ელობით თავის თავს გზა და გამოსავალი თვითონვე მოუნახოს.
აზრის ღონიერებისა და ზნეობრივი სისუფთავის პირობებში ჩვენ შესაძლებლობა გვეძლევა ისევე ავაგოთ ჩვენი სახელმწიფოებრიობა, როგორც ხალხი აგებს ხოლმე ტაძარს - კაპიკ-კაპიკ, მაგრამ სიმრავლით.
ამიტომ, სანამ განვითარების ბოლო სიტ/ყ/ვის მიხედვით შევუდგებოდეთ ქართული ფეისბუქის აგებას, იქნება ყველას ერთობით პასუხი გაგვეცა კითხვაზე, რომელსაც რომან "ჯვარ-პატიოსანში" დავითი უსვამს თავის ხალხს:
რა არის კაცობა და რა თავში სახლელად უნდა ის კაცსა?

Jon Do

2013-03-29 12:28:49

ბატონო ვასო,


სადისკუსიო დარბაზის შექმნის იდეა თავისთავად ძალიან კარგია.
რამდენადაც ვატკობ უკვე პირველი ნაბიჯებიც იდგმება, მივესალმები თქვენს ძალისხმევას.

ოღონდ ჩემი მოკრძალებული თხოვნაა ბოდიშის მოხდით, იქნებ ცოტა შემჭიდროვებულად დაიწეროს სათქმელი, ლაკონურად.

კონკრეტიკიდან პროზაიკაზე გადასვლა და მერე ისევ უკან დაბრუნება, ცოტა არ იყოს ძნელი აღსაქმელია როცა საქმიან წინადადებასთან გვაქვს საქმე.

იმედია არ მიწყენთ ჩემს სურვილს.


გისურვებთ წარმატებებს.

კ ა ხ ე ლ ი

2013-03-30 11:10:13

ზაზა,
მართალი ბრძანდებით,მაგრამ ქართულ ფესიბუქში მე აზრის "გორაობის", ასე ვთქვათ, ქსელური სისტემა მქონდა მხედველობაში. რას ნიშნავს ეს? დაახლოებით იგივეს, რაც თქვენ ბრძანეთ - ფართო და მცირე დარბაზს, მაგრამ არა ფიზიკურ-იერარქიულს.

ძველ საბერძნეთში მოქალაქე აგორაზე - საჯარო თავშეყრის ადგილას ფიზიკურად უნდა მისულიყო, იქ შეეტკო ამბავი, იქ გამოეთქვა აზრი და იქ ეგორავებინა, მანამ სანამ გადაწყვეტილება არ მომწიფდებოდა, ე.ი. ცოცხალ სიტკვად - საქმედ არ იქცეოდა დაუწრეტელი აზრი...

ცხადია, დღეს საინფორმაციო ეპოქაში, კომუნიკაციის არნახული ტექნოლოგიების პირობებში ფიზიკური ადგილი, ერთი რაიმე წერტილი, სადაც აზრი და ინფორმაცია იყრის თავს, აღარ არსებობს... აგორა თუ დარბაზი, როგორც ასეთი, აღარ არის ფიზიკური ადგილი სადაც ადამიანი მივა, არამედ პირიქით - თავად დარბაზი, თავად აგორა, როგორც იდეა, უნდა იქნეს მიყვანილი თითოეულ ადამიანთან... ესაა ქსელური და არა იერარქიულ-ფიზიკური სტრუქტურა აზრის გორაობისა...

კ ა ხ ე ლ ი

2013-03-30 11:11:43

კი მაგრამ, ფეისბუქი ხომ არსებობს და რაღა საჭიროა მისი თავიდან, ქართულ ვარიანტში გამოგონებაო? - მკითხავთ ალბათ;

ფეისბუქის ხიბლიც და მისი ნაკლიც ის არის, რომ წინანწარ განსაზღვრული საინფორმაციო ნაკადები, წინასწარ დადგენილი მიმართულებები არ არსებობს; ინფორმაციის შექმნის, გავრცელებისა და დალაიქება-დაშიარების სრული თავისუფლებაა, ნებისმიერ დროსა და ადგილას ნებისმიერი ინტერესეთა ჯგუფის შექმნაა შესაძლებელი; ამ დროს წარმოუდგენელია ღირებული ინფორმაციის სელექცია და რა გამოდის? ღირებული ინფორმაცია - ე.ი. ცოცხალი სიტკვა, რომელიც საქმედ უნდა იქცეს და უკვე თავადაც საქმეა, წალეკილია ფუჭი ან უარესი, საცდურ სიტკვათა ოკეანის მიერ;

ქართული ფეისბუქი ღირებული ინფორმაციის იოლად სელექციის, ცოცხალი ქართული სიტკვის ნაკადში "ჩავარდნის" საშუალებას უნდა იძლეოდეს; მერაბ მამარდაშვილი ამბობდა - "აზრში ჩავარდნაო", ამას ვგულისხმობ... ეს უნდა იყოს ცოცხალი აზრის სივრცე და არა ის, სადაც ცოცხალი აზრი ფეისბუქის რომელიმე კუნჭულშია გადამალული...

არ ვიცი, აქ მხოლოდ ძალიან ზოგადად წარმოვადგინე ჯერ კიდევ ბოლომდე დაუსრულებელი აზრი... ამ აზრში ჯერ ბოლომდე არც ჩავვარდნილვარ...როგორ უნდა გაკეთდეს ეს სააზროვნო სივრცე, ბოლომდე წარმოდგენილი არცა მაქვს...

ერთს ვხვდები: თქვენი დიდი და მცირე დარბაზი - საინფორმაციო ქსელი უნდა იყოს და არა ფიზიკურ-იერარქიული სტრუქტურა...

ხოლო თქვენი "სადავითო" კითხვა - "რა არის კაცობა და რა თავში სახლელად უნდა ის კაცს?" ამ ქსელის შესარხევად და აზრის სამოძრაოდ ქსელში გაშვებული იმპულსი...

ხიროხიტო-2

2013-03-30 13:35:16

გამარჯობათ, ბატონებო!

რა თქმა უნდა ბატონი ვასოს (ზაზას) წინადადებები ძალიან კარგი და აუცილებლად განსახორციელებელია, თუმცა ის, ჩემი აზრით, არ ეწინააღმდეგება კახელის გამოთქმულ მოსაზრებას ”ქართული ნეტსივრცის შექმნის” აუცილებლობას, პირიქით ავსებს მას და აი რატომ:

ის რასაც ვასო გვთავაზობს დიდწილად არის სამეცნიერო საქმიანობა, ამგვარი შრომები ნელ-ნელა უნდა დაუპირისპირდეს იმ ”ვაი-შრომებს”, რომლებითაც ტვინი გვაქვს გამოლაყებული ქართველებს და საკმარისია პირის გაღება ვცადოთ მაშინვე თავიანთ აზრებს გვჩრიან ”გამოენჯეოშნკებული დოქტორები”.

იმის გამო, რომ თანამედროვე ადამიანის (ადამიანი-მომხმარებლის) ფსიქოლოგია დიდ ყურადღებას აქცევს აზრის წარმომთქმელის ტიტულს, წარმოშობას, სოციალურ და ფინანსურ მდგომარეობას და ა.შ. ფაქტიურად აღმოვჩნდით იმ მდგომარეობაში, რომ დღეს ”გაპიარებული ენჯეოშნიკის” უშინაარსო მოსაზრებები საზოგადოებაზე ზეგავლენით ათასჯერ სჯობნის, ვთქვათ, ილიას ან ვაჟას მოსაზრებებს.

ასევე, ”გადოქტორებული”, უშინაარსოდ მოსაუბრე, მხოლოდ იმიტომ, რომ ”დოქტორია” პრეტენზიას აცხადებს ”საკუთარი” აზრის უნივერსალურობაზე და უპირატესობაზე და მოქმედებენ რა მხოლოდ საკუთარი ”გამორჩენის” პრინციპით, თეთრზე ამბობენ შავიაო და ა.შ.

ეს რომ ასეა ამას ყოველდღიურად ვხედავთ, რადგან ყველა მეტ-ნაკლებად გონიერ ადამიანს უკვირს - რატომ აქვს ასეთი კარგი გასაღება საქართველოში დემაგოგიას, სიცრუეს, უტიფრობას ქცევაში, აღვირახსნილობას მსჯელობაში, ფაქტების გაყალბებაში და ა.შ.

ყველას გვიკვირს რატომ ხდება ამგვარი რამ, რატომ იყიდება საქართველოში ასე კარგად სწორედ ეს პროდუქცია.

საქმე იმაშია, რომ დაავადებული საკვები პროდუქციის კონტროლი მეტ-ნაკლებად შესაძლებელია ლაბორატორიულად ან ვიზუალურად, ხოლო დაავადებული აზრების კონტროლი მხოლოდ გონიერი ადამიანების მიერ, გარკვეული წესებისა და პირობების დაცვითაა შესაძლებელი. იმ შემთხვევაში როდესაც ადამიანის გონიერება განისაზღვრება არა გამოთქმული მოსაზრების შინაარსით, ლოგიკურობით, წინდახედულობით და, რაც მთავარია, წარსულის ანალიზით არამედ ”ცენზით”, ”სტატუსით”, ”წარმომავლობით” და ა.შ. იქ უმეცრებას და თაღლითობას დიდი გასაქანი აქვს.

დღევანდელი ”სამეცნიერო აზრი” იმგვარადაა ორგანიზებული (განსაკუთრებით ახალგაზრდა ასაკის მეცნიერებში), რომ თუ არ ხარ რომელიმე ამგვარ ჯგუფთან დაახლოებული წარმოუდგენელია სამეცნიერო წინსვლა.

ამგვარი ”ბუდეები” 20 წლის წინ მხოლოდ ”ენჯეოშნიკების” მცირე ჯგუფების სახით არსებობდა, შემდეგ სხვადასხვა უცხოელი ”ფილანტროპების” დაფინანსებით ისინი შევიდნენ სხვადასხვა უნივერსიტეტებში (პედაგოგიურში (ახლა ”ილიას უნივ”), სახელმწიფო უნივ-ში), საჯარო ბიბლიოთეკაში (ჯგერენაიას ჯგუფის სახით), სადაც გააუქმეს თუ რამე ქართული სამეცნიერო-კვლევითი ლაბორატორია იყო. ხოლო შემდეგ დაიწყეს თავიანთი ახალ-ახალი უნივერსიტეტებისა და ”დოქტორების” გამოცხობა (შავი ზღვის უნივ-ტი, თბილისის უნივ-ტი (მგონი ასე ჰქვია მიშას დედის და მისი თურქის უნივ-ტეტს) აგრარული უნივერსიტეტი) და ა.შ.

ერთადერთი რაც ამ ნიაღვარს უპირისპირდება ეს არის პატრიარქის ”უდაბნოსა შენა ღაღადება” და მოწოდება ქრისტიანული (ანუ ქართული) სამეცნიერო მუშაობის გააქტიურებისკენ და საპატრიარქოს საკმაოდ სუსტი უნივერსიტეტი.

მოკლედ, შორს რომ არ წავიდეთ, აშკარაა თუ როგორ იმართება საზოგადოებრივი აზრი ”ცენზიანი დოქტორების” საშუალებით. მათთან დაპირისპირება მხოლოდ ეკლესიიდან ქადაგებით შეუძლებელია, რადგან საზოგადოება მათ სხვადასხვა სიბრტ/ყეში აყენებს და არ ახდენს მათ შეპირისპირებას.

ამიტომ ჩემი აზრით აუცილებელია მაღალხარისხოვანი პროდუქციის - ”ქართული აზრის” - გამოშვება, შესაბამისი ხარისხის სერთიფიკატით და ლაბორატორიულად დადასტურებული უვნებლობით.



რაც შეეხება კახელის მოსაზრებას ქართული ”ნეტსივრცის” შექმნის შესახებ.

თუ გავითვალისწინებთ იმას თუ რაოდენ დიდი გავლენა აქვს ინტერნეტში გავრცელებულ ინფორმაციას საზოგადოებაზე, თუ როგორ უპირობოდ და ხშირად უკრიტიკოდ იღებს მას, მივხვდებით, რომ საზოგადოებრივი აზრის ფორმირებისთვის ისევე აუცილებელია ინტერნეტსივრცის გამოყენება, როგორც რომში ფორუმის, ათენში - აგორას, ლენინისთვის - პრესის, ხოლო მე-20 საუკუნეში ტელევიზია იყო აუცილებელი.

გარდა ამისა, ინტერნეტ სივრცეს აქვს რამდენიმე დადებითი:

1) მასში აზრის გამოთქმა შეუძლია ყველას მსოფლიოს ნებისმიერი წერტილიდან, რაც საშუალებას იძლევა მაქსიმალურად ზუსტად ჩამოყალიბდეს და დაიხვეწოს ესა თუ ის იდეა;

2) აზრის გამოსათქმელად საჭიროა აზრის ჩამოყალიბება, გონება და ლოგიკა. ნაწერს ვერ გამოაყოლებ ზედმეტ გრძნობებს და ემოციებს, შესაბამისად, მასში სჭარბობს გონებითი ნაწილი და არა გრძნობითი (ანუ სადღეგრძელოები);

3) აზრის გამომთქმელი ფიზიკურად არ ჩანს, არ ჩანს არც მისი ”ცენზი”, გარეგნობა, ოჯახიშვილობა და ”ცისფერი თვალები”, ანუ მკითხველი კითხულობს აზრს და არ ექცევა ზედმეტი, უსარგებლო გავლენების ქვეშ. ანუ არა აქვს მნიშვნელობა ვინ ამბობს მას - გლახაკი თუ მილიარდერი, პატრიარქი თუ ცოდვილი, ქრისტიანი თუ არაქრისტიანი... მთავარია მოსაზრების ჭეშმარტება;

4) მოსაზრებების გაცნობა და მათგან საკუთარის ჩამოყალიბება ადამიანს შეუძლია დინჯად, დროის შედარებით დიდ შუალედში, სხვადასხვა ფსიქოლოგიური და ემოციური ზეგავლენების გარეშე. ცნობილია, რომ შემთხვევათა 90%-ში ადამიანი ყველაზე წყნარ მიტინგზეც კი ისეთ გადაწყვეტილებებს იღებს, რასაც არასდროს მიიღებდა განცალკევებით ყოფნისას (ციხის თავდაპირველი დანიშნულებაც ეგ იყო და არა იზოლაცია).

პრინციპში კახელის ”ნეტ-სივრცის” იდეა ძალიან ჰგავს ზაზას ”სამოქალაქო დარბაზის” იდეას.

რაც შეეხება ”ნეტსივრცის” სტრუქტურას - იგი აუცილებლად უნდა იყოს განსხვავებული თუნდაც ამ საიტისგან. მაგალითად რაიმე საკითხზე მიდის მჯელობა, ვთქვათ ”ქართველთა წარმოშობაზე”. აქ დისკუსიის დროს წარმოშობილი მოსაზრებები დროთა განმავლობაში გადადის არქივში, სადაც ერთი წლის შემდეგ უკვე შეუძლებელია მოძებნა, არადა კვლევა ცოცხალი პროცესია, ხდება ახალ-ახალი ინფორმაციის მოძიება, საჭიროა იმ ძველზე მიბმა, შედარება... ის ძველი კი უკვე დაკარგულია ფაქტიურად.

ამგვარი მოუხერხებლობა ართულებს მიზანმიმართულ მუშაობას, რაც შედეგზეც აისახება...

ზაზა

2013-03-31 01:31:36

მოგესალმებით,ბატონო დავით,ხიროხიტო-2,

ზაზა

2013-03-31 01:33:43


გენიალური აზრი ისაა, რომლის უარყოფაც ბუნებრიობის გამო შეუძლებელია. ორივე ხელის აწევით გეთანხმებით. მეტსაც გე/ტ/ყ/ვით - მოსკოვში ჯერ კიდევ ორიოდე წლის წინ ერთ ქა/რ/თველ პროგრამისტს შევუკვეთეთ საიტი "დიდი დარბაზის" სახელ/წ/ოდებით, რომლის დანიშნულებაც იქნებოდა დარბაზების გარკვეული ქსელის საშუალებით მოეცვა როგორც საქართველოში მცხოვრები, ისე მთელ მსოფლიოში გაფანტული ქართველი ერი.

ზაზა

2013-03-31 01:35:53


ეს უნდა ყოფილიყო, როგორც ამასწინ აღვნიშნე, ერთიანი გლობალური ქართული საინფორმაციო-სააზროვნო ქსელი, რომელსაც შეეძლო მრავალი დანიშნულების ფუნქცია ეტვირთა, სასულიერო, მსოფლმხედველობრივი, სოციალური, სამეურნეო, ანუ ყოველივე ის, რაც შედის ქართველი ერის მიერ თავისი თავის მოვლა-პატრონობის ცნებაში.
ამგვარი გლობალური ქსელის შექმნა დიდ პასუხისმგებლობასთანაც არის დაკავშირებული, რამეთუ მოგეხსენებათ ინფორმაციული ზემოქმედების ძალა.
ამიტომ ჩემის აზრით, ის აუცილებლად დედა-ეკლესიის ზნეობრივი კონტროლის პირობებში უნდა ხორციელდებოდეს. იგი, როგორც კომუნიკაციის ფორმატი, არ შეიძლება კერძო საკუთრებას წარმოადგენდეს, მას უნდა ჰქონდეს ეროვნული საგანძურის სტატუსი, ხოლო ამა თუ იმ კერძო პირს თუ ორგანიზაციას უნდა ჰქონდეს მხოლოდ მართვის უფლება განსაკუთრებული ზნეობრივი სისუფთავის ფონზე.
მისი რედაქცია უნდა დაზღვეული ყოფილიყო ეროვნული განვითარების ხაზიდან ყოველგვარი გადაცდომისაგან, რისი მიღწევაც შესაძლებელია მკვიდრი სამოქალაქო საზოგადოების მიერ მკაცრი კონტროლის შემთხვევაში.

ზაზა

2013-03-31 01:40:54

სამოქალაქო საზოგადოების ჩამოყალიბების პროცესის საფუძველს წარმოადგენს სოციალური გარანტია, რომელსაც შესაბამისი მსოფლმხედველობის საფუძველზე და მიხედვით საზოგადოება უქმნის მის ნებისმიერ ერთ წევრს.

ზაზა

2013-03-31 01:47:29

სამო/ქ/ალაქო სა/ზ/ოგადოების ჩამო/ყ/ალიბების პროცესის საფუძველს წარმოადგენს სოციალური გარანტია, რომელსაც შესაბამისი მსოფ/ლ/მ/ხ/ედველობის საფუძველზე და მიხედვით საზოგადოება უქმნის მის ნებისმიერ ერთ წევრს.

ზაზა

2013-03-31 01:49:05

ამგვარი მსოფლ/მ/ხ/ედველობის ხარის/ხ/შ/ი მხედველობაში მქონდა ჯვარ-პატიოსანთა სამოქალაქო იდეოლოგია, რომელსაც საფუძვლად უდევს ცნება ჯვარ-პატიოსანი კაცისა, რომელიც ჯვარს თავისი წმინდა ვალდებულებებისა უფლისა და ერის წინაშე თავისი ცხოვრების გოლგოთაზე პატიოსნად მიეზიდება.
ანუ ჯვარპატიოსნობა არის მოქალაქეობა (ერის მიერ თავისი თავის პატრონობა) უფლის წინაშე, რაც მხოლოდ და მხოლოდ ერთობით აღესრულება. (აბა, ვის უნახია ერთი კაცის მიერ მოვლილი ან ერი ან ქვეყანა!)

ზაზა

2013-03-31 01:50:11

ამგვარი მსოფლ/მ/ხ/ედველობის ხარისხში მხედველობაში მქონდა ჯვარ-პატიოსანთა ს/ა/მ/ოქალაქო იდეოლოგია, რომელსაც საფუძვლად უდევს ცნემა ჯ/ვ/არ-პატიოსანი კაცისა, რომელიც ჯ/ვ/არს თავისი წმინდა ვალდებულებებისა უფლისა და ერის წინაშე თავისი ცხოვრების გოლგოთაზე პატიოსნად მიეზიდება.
ანუ ჯ/ვ/არპატიოსნობა არის მოქალაქეობა (ერის მიერ თავისი თავის პატრონობა) უფლის წინაშე, რაც მხოლოდ და მხოლოდ ერთობით აღესრულება. (აბა, ვის უნახია ერთი კაცის მიერ მოვლილი ან ერი ან ქვეყანა!)
ჯვარ-პატიოსანთა საზოგადოების მიერ ერთი ადამიანის წამოწევას რა უნდა, ოღონდ კი აიღოს თავის თავზე ამ უკანასკნელმა ის ზნეობრივი ვფლდებულებები, რომელთაც ეს ცნება უყენებს ადამიანს წინ.
დღეს ქართველი ადამიანი მარტოობისთვის არის განწირული, მეტიც, დავარდნილს ათას ბრალს დასდებენ, გასთელავენ და ისე გააგრძელებენ ცხოვრების გზას, თვალსაც არ დაახამხამებენ.
წარმოიდგინეთ, თუ იქნება ერთი პირი, საზოგადოებისაგან ერთი ადამიანის მხარის დაჭერა, როგორ უცებ და რამდენს მოუნდება იგივე უღალატო და საიმედო მხარდაჭერის მიღება.
მოუნდება? კი ბატონო, აიღოს თავის თავზე შესაბამისი პასუხისმგებლობა და რატომაც არა. რაც მეტი ვიქნებით, მით უფრო ძლიერები არ ვიქნებით?
მე ცალკე მექნება ამ პროექტის თავად ჯვარპატიოსანთა საზოგადოების მიერ თავისი თავის დაფინანსების შესახებ საუბარი, აქ კი მოკლედ ვი/ტ/ყ/ვი - თავად საზოგადოებამ კაპიკ-კაპიკ უნდა ააგოს თავისი სახელმწიფოებრიობა, როგორც ტაძარი. უნდა შეიქმნას ფონდი, რომელშიც ვისიმე მიერ იჭვის შეტანა შეუძლებელი იყოს - ამის შესახებ შემდგომ წერილში ვაპირებ საუბარს.
ალბათ, დამეთანხმებით, რომ ამგვარი გაგებით ჯვარ-პატიოსანი კაცი ყოველთვის იყო, არის და იქნება, როგორც საფუძველი ქართული სახელმწიფოებრიობის აღმშენებლობისა..................
თქვენი ყურადღება ამდენი ხანი იმიტომ დავაკავე, რომ შემექმნა თქვენთვის მეტ-ნაკლები სისრულის წარმოდგენა იმის შესახებ, თუ როგორ მესახება მე არსებობა დარბაზების ქსელისა, რომელიც აუცილებლად ნეტქსელის სახით უნდა იყოს წარმოდგენილი.

კ ა ხ ე ლ ი

2013-03-31 10:30:54

ზაზა,

მე მგონი, მეტი კონკრეტიკისაკენ უნდა წავიდეთ. თქვენს გამოცდილებაში რომ ავსახო, რისი თქმაც მინდა, ვეცდები, მოგიკვეთ თქვენი სტატიების კითხვისას რა გზა გამოვიარე:

თავიდან, გამოგიტკდებით, ერთგვარად დამაბნია კიდეც ამ ტერმინმა - "ჯვარ-პატიოსანი"; სულმოკლეობით მეგონა, რომ ოდენ მკვდარი ზნეობრივი მაქსიმა, ოდენ ცარიელი, "კეკ/ლუცი" სიტკვა იყო; მხოლოდ შემდგომი თქვენი წერილების კითხვისას მივხვდი, რომ ესაა უმაღ/ლესი სამოქალაქო სიქველე, ის იდეალი, რომელზეც, ცხადია, საზოგადოება და სახელმწიფო უნდა აშენდეს...

ბუნებრივია, აქ საკამათო არაფერი უნდა იყოს.

კ ა ხ ე ლ ი

2013-03-31 10:31:22

თუმცა, საკითხს გარდა ზნეობრივი მხარისა, რომელიც უთუოდ გადამწყვეტია, უამრავი სხვა ასპექტიც აქვს. პირველ რიგში ის, რომ ჯვარი-პატიოსანი ხორციელი კაცია და მას გარდა იმისა, რომ ზეციური საწყისი აქვს, მიწაზე უდგას ფეხები; მატერიალური, მიწიერი სახე აქვს და გამომდინარე, მიწიერი მოთხოვნილებებიც;

დღეს ისეთი ვითარებაა, რომ ზნეობრობა უმეტესწილად მატერიალურ ინტერესებს უპირისპირდება; მატერიალურად უზრუნველყოფილი ცხოვრება ვისაც სურს, ბენდუქიძის მაგალითისა არ იყოს, ყველაფრი უნდა გაყიდოს სინდისის გარდა; ანუ, პირველ რიგში, სწორედ სინდისისაგან უნდა გათავისუფლდეს, რომ შესძლოს ყველაფრის გაყიდვა;
ეს მრწამსი, ეს კრედო ამ მატერილაური ადამიანისა, საზოგადოებაში მგლური კანონების გაბატონებას იწვევს, სადაც, როგორც წესი, ზნეობრივი ადამიანი დამარცხებულია, ფეხს ქვეშ გათელილია; ამ ვითარებაში ოდენ რჩეულთა ხვედრია ჯვარ-პატიოსნობა და ზნეობრივ გმირობამდე ამაღ/ლება;
...ხოლო აზროვნებაც, სიქველეთაგან უდიდესი, ასევე ზნეობრივი გმირობაა დღეს; როგორ შეიძლება ზნეობრივი სააზოვნო ქსელის აგება ამ სიტუაციაში? აი, მოვედით კონკრეტულ შეკითხვასთანაც, რითიც დავიწყე...

...როგორც კი ეს ქსელი ზნეობრივი მაქსიმების "პროპაგანდას", რომლის ნიმუშადაც თქვენი ჯვარი-პატიოსანიც არის, დაიწყებს, იმ წუთას მისი გზაც დასრულდება, რადგან შეთავაზებული იქნება მზა სქემა, არადა, ამ იდეალამდე ქსელური საზოგადოება მტკივნეული სააზროვნო პროცესის შედეგად უნდა მივიდეს;

ამიტომაც, ისევ მერაბ მამარდაშვილს დავესესხები, უნდა "დავჩრდილდეთ", ვაღიაროთ, რომ არც არაფერი ვიცით, არც არაფერი გაგვეგება და შეკითხვებით დავიწყოთ - ვთქვათ, ასეთით, როგორიც თქვენ დასვით - "რა არის კაცობა და რა თავში სახლელად სჭირდება იგი კაცს?" ოღონდ, დავამატებდი - არა ზოგადად კაცობა, არამედ დღეს, დღევანდელ ჩვენს სიტუაციაში!

... მოკლედ იმის თქმა მინდა, რომ ქსელში არა მზა სქემები, არამედ შეკითხვები უნდა დატრიალდეს...

..აბდა-უბდა კი გამოვიდა ეს ამხელა პოსტი, მაგრამ ამასაც არა უშავს. მთავარია ფეხზე დავდგეთ და გზას დავადგეთ, ზიგზაგები საშიში არ არის...

... ქსელის სპეციალისტი გვინდა!არც ერთი–ორი კარგი მარკშეიდერი გვაწყენდა:)

გელა

2013-03-31 11:56:10

მე თქვენს წამოწყებაში არც ჩართვას და არც მის უარყოფას არ ვაპირებ, თუმცა ნამდვილად მაინტერესებს როგორ განავითარებთ მას.
არც ნიშნის მოგებით არ ვამბობ, ვერც ყველას ვერ ჩამოვთვლი, თუმცა ერი, რომელსაც რუსთაველის ილიას, მამარდაშვილის, აკაკი ბაქრაძის, უწმინდესის და ბევრი სხვა უდიდესი პიროვნების მაგალითმა და ცხოვრების წესის მოწოდებამ თქვენი შეხედულებით ზნეობრიობის სასურველ შედეგამდე ვერ მიიყვანა, ვითომ თქვენს მიერ მოწონებულ და თეორიულ დასკვნებს უპირობოდ რატომ მიიღებს?

შედეგად განსხვავებული სასმისით დასალევი ახალი სადღეგრძელო რომ არ მიიღოთ, პირველ რიგში ისა გაქვთ გადასაწყვეტი, რომ თქვენი აზრები თუ თეორია, რაც არ უნდა გენიოსური იყოს, რატომ და რა მექანიზმებით უნდა მიიღოს ერმა, როგორც ხსნის ერთადერთი სწორი გზა.

papa

2013-03-31 14:05:28

გელა
---------------
ბოლო ხაზი მეც ძალიან მაინტერესებს----ხელისუფლების გარეშე ეს ყველაფერი როგორ უნდა ჩაიდოს ერში??
ხელისუფლების ნების (ცენტრალური ტელევიზიის) გარეშე ეს დიდებული საქმე სამწუხაროდ გაჭირდება.
უფრო სწორად მხოლოდ ნაროდნიკობით ეს საქმე ძალიან ძალიან გაიჭიმება და ბევრ სხვა დიდებული წამოწყებასავით.......გზაში დაიკარგება. ზურგი სახელმწიფო ზურგი უნდა ამ საქმეს.
ისე ძალიან დიდი სურვილი მაქვს რომ ამ დიდებულ საქმეში თეორიულის გარდა მართლა პრაქტიკული ძვრები ვნახო

ზაზა

2013-03-31 15:38:33

გელა
სწორედ დღეს ვწერდი იმ საზღვრის შესახებ, რომელიც უნდა გადიოდეს სადღეგრძელოსავით ჩამოყალიბებულ კეთილ სურვილსა და მწყობრი რეალური ქმედებების იმ პროექტს შორის, რომელიც ჩვენი სახელმწიფოებრიობის აღმშენებლობას მეთოდოლოგიად გამოადგებოდა.
ამგვარი პროექტის მიზნის განსაღვრა, ძირითადი პრინციპების, ეტაპებისა და განხორციელების განსაზვრა ერთობლივად აზრის გორაობით უნდა ხდებოდეს მის საბოლოო ჩამოყალიბებამდე.
მაგრამ, როგორც ადრეც ვთქვი, ამ გორაობას გარკვეული სახით სისტემატიზებული მასალა სჭირდება საწყისი მასალის სახით.
როგორც ახლა - რომ არა ყოფილიყო რაღაც ფორმით სისტემატიზებული საწყისი აზრი სადისკუსიო მექანიზმის შექმნის სუცილებლობის შესახებ, არც მსჯელობა იქნებოდა, რომელმაც შესაძლოა კოლეგიალური აზროვნების საშუალებით მოიცეს ჩემს მიერ შემოთავაზებული ვარიანტის საპირისპირო ვარიანტი.
მაგრამ მთავარია მოიცეს - ეს უკვე ჩვენი, როგორც პირველგამკვალავების შეუპოვრობასა და ერთმანეთისთვის მხარის მხარზე მიყუდებაზეა დამოკიდებული.
ბატონო დავით, მართალი ბრძანდებით - ერთის მხრივ, კონკრეტიკა მარადიულობას ვერა ჰგუობს, მაგრამ, მეორეს მხრივ, მხოლოდ კონკრეტიკა იძლევა საგნობრივი აზროვნებისა და საბოლოო ჯამში, საზოგადოებრივი აზრის ჩამოყალიბების საშუალებას.
სწორედ იმიტომ ვფიქრობ აუცილებლად ჩემს მიერ სისტემატიზებული ვარიანტის სააგორავებელ მასალად თქვენთვის შესათავაზებლად.
თავიდანვე ვაცხადებ, რომ მე სრულებით არ ვიქნები განწყობილი უარგუმენტოდ დავთმო ამა თუ იმ მოვლენის მიმართ ჩემი შეხედულებები, რამეთუ ისინი წარმოადგენენ ჩემი კონკრეტული განმსჭვალულობის საგანს, მაგრამ იმაშიც დარწმუნებული ვარ, რა აბრეშუმივით დამყოლი გავხდები და დავთანხმდები განსხვავებულ აზრს, თუ კი იქნება ის სულიერი სიმწიფის ნაყოფის ნაყოფი და კოლეგიალურ აზროვნებასაც საერთო ამონახსნისაკენ უფრო მეტი ღონიერებით წაიყვანს.
ეგოიზმისაგან თავისუფალი დასკვნა შეუძლებელია, რომ არ გულისხმობდეს მსჯელობის ყოველი მონაწილის მორალურ დაკმაყოფილებას.
შორს რომ აღარ წავიდეთ, სინთეზური შედეგით საჯარო დისკუსიის ბრწყინვალე მაგალითს წარმოადგენს ქართული სუფრა, რომელსაც ანალოგი მსოფლიოში ნამდვილად არ მოიპოვება.

რაც შეეხება აზროვნებისათვის ფინანსური საფანელის დადებას, ანუ მის სოციალიზაციას, ანუ მასზე საზოგადოებაში მოთხოვნილების გაჩენას, ეს უპირველესად გადასაწყვეტი პრობლემაა, რათა აზრი ამუშავდეს. ნება მომეცით, ამის შესახებ ჩემი მოსაზრება შემდგომ წერილში შემოგთავაზოთ.




გელა

2013-03-31 17:14:00

ადმინს!!!!!!!!!!

თქვენმა საიტმა მზადყოფნა გამოთქვა ბატონი ვასო კუკუნაშვილის იდეისთვის მხარი დაეჭირა.
დარწმუნებული ვარ ბევრი იუზერისთვის ეს ახალი იდეა შეუმჩნეველი დარჩა, თან იმათ, ვისაც იდეა მოსწონთ ყველა შემთხვევაში ბლოგების ფანჯარაში ან არქივში ძრომიალი და ძებნა რომ არ დაჭირდეთ, ამასთან თქვენს მიერ გაცხადებული მზადყოფნაც ცარიელ სიტ/ყვებად რომ არ დარჩეს, იქნებ გაითვალისწინოთ ჩემი შეთავაზება:

გახსენით ახალი ფანჯარა, დაარქვით მას "სიახლე", ეცადეთ პირველ ეტაპზე მაინც სხვა ფანჯრებისგან რაღაცით განასხვავოთ, რათა რაც შეიძლება მეტი ადამიანის ყურადღება მიიზიდოს.

ბ-ნო ვასო.
ჩემი აზრით საიტის მხრიდან ასეთი მხარდაჭერა უზრუნველყოფს რაც შეიძლება მეტი მსურველი ადამიანის ჩართულობას ამ პროცესში, რაც თითქმის გამორიცხავს იუზერებისთვის ხელოვნურ და ვიღაცის მიერ თავსმოხვეულ იერარქიულ სქემაზე დამოკიდებულების შესაძლებლობას. გასათვალისწინებელია ისიც, რომ საიტის მზადყოფნა უანგაროდ დაეხმაროს წამოწყებას, თითქმის მთლიანად (გარკვეულ ეტაპამდე მაინც) მოხნის უხერხულობას იდეის დაფინანსებისა და დამფინანსებლების შესახებ.
ამასთან ერთად რათა გამოირიცხოს ერთდროულად მრავალ თემაზე აზრების ფრქვევა, პირველ რიგში უნდა ჩამოყალიბდეს განსახილველი თემების ჩამონათვალი და თანმიმდევრობა. ეს კი უნდა განხორციელდეს იმ ჩონჩხის შეჯერებით, რომელიც თქვენ ალბათ უკვე ნაფიქრი გაქვთ

თუ ჩემი შეთავაზება მისაღებია, მაშინ თქვენც მიმართეთ ადმინს და ალბათ რეგირებაც იქნება

გისურვებთ წარმატებას.

გელა

2013-03-31 17:22:49

papa
გეთანხმები. სანამ ნებისმიერი შეთავაზება, რომელიც მიზნად ისახავს პასუხისმგებლობის მქონე სამოქალაქო საზოგადოების ჩამოყალიბებას, არ იქნება ასახული კანონმდებლობაში ყველასთვის მისაღები ფორმით და მოქალაქეების უფლებებისა და მოვალეობების მკაფიო განმარტებით, მანამ მაინც მგონია, რომ ეს იქნება მორიგი სადღეგრძელო და ჩვეულებრივი ბელეტ/რისტიკის დონეს ვერ გაცდება.
სამწუხაროდ...

ევიტა

2013-03-31 20:23:18

მოგესალმებით ბატონებო!


ძნელია ჩაერიო ან არ ჩაერიო თქვენს განსჯაში საკითხისა რომელიც Yველას აგრერიგად გვაწუხებს,,,ცნობიერების დონეზე Yოველი ჩვენგანი გრძნობს რომ რაღაც შემობრუნებაა საჭირო ქართველი ხალხის აზროვნების ახლებურ ჩამოYალიბებაში,რამეთუ შეიცვალა Yველაფერი ,საუკუნე ,,,,ხელისუფლება ,რეჟიმები,,,საჭიროა ახალი სუნთქვა ,ახლებური ხედვა და ახლებური აზროვნება ამ გადაღლილი ,მაგრამ მაინც მებრძოლი თავის ღირსების შესანარჩუნებლად,ხალხისა ,რათქმა უნდა ძველზე და საუკეთესოზე დაYრდნობით,გამოYენებით,მაგრამ მაინც ახლი და ახალ მოცემულობების შესაბამისი,,,,

არიან ჯგუფები ადამიანებისა რომელთაც ეს საკითხები აღელვებთ და მზად არიან გაიღონ თავიანთი თავი რომ ეს საქმე აღმავლობის გზას დაადგეს ,,,არ იქნება ადვილი ,მაგრამ აბსოლიტურად შესაძლებელია,,,,,

ისტორიას ახსოვს რამოდენიმე დიდებული პიროვნება, რომლებმაც მთელი ერის აზრისა და გონის ტრანსფორმაცია მოახდინეს და ის მიმართულება მისცეს რომელიც ამ დიდ Hუმანისტებს ესახებოდათ მართლად იმ მოცემულობაში თავისი ხალხისათვის,,,

ასეთი პიროვნებები მრავლად იYო ,მე მხოლოდ მახსენდება მახათმა განდი ,და დეილ კარნეგი,,,მე უბრალოდ აღფრთოვანებული ვარ ამ პიროვნებებით,,,რა შესძლეს და რა მოახერხეს მათ თავის დროზე!!!!

ევიტა

2013-03-31 20:32:58

ძალიან ძნელი ტვირთი აღო თავის თავზე ბატონმა ზაზამ,ალბათ მას გაცნობიერებული აქვს რასაც ამბობს ,ისე ზერელედ ამას ადამიანი ,ვერ დააYენებს ფართო საზოგადოების განსახილველად,,,,მას თანამოაზრეები სჭირდება,,,,ამ საქმეში იერარქიული განწყობილება საფუძველშივე მოიკვეთება ,როგორც ამ საქმის ხელის შემშლელი და დამღუპველი,,,,
შესაძლებლობები კიდევ უსაზღვროა არ დაგავიწYდეთ ბატონებო ეს 21 საუკუნეა და ინფორმაცია ელვის სისწრაფით ვრცელდება,,,

მახათმა განდის რომ ინტერნეტი ჰქონოდა თავის დროზე,ანდა კარნეგის,,,ხომ წარმოგიდგენით რეებს დაატრიალბდნენ ,მთელს სამYაროს შეცვლიდნენ ალბათ.


ასე რომ ვინცა ხართ განწYობილი ამ საქმის დასაწYებად ,აუცილებლად დაეხმარეთ და გვერდით დაუდექით ამ საშვილიშვილო წამოწYებას ,,,დაიწYეთ ჯერ ინტერნეტით ,,,და ტელევიზიები თავად მოგძებნიან ,Pრესაც მოგაგნებთ და მთავრობამდედაც მიაღწევს თქვენი საქმეები,

თქვენ გჯეროდეთ რასაც აკეთებთ და უფრო კონკრეტული ნაბიჯები გადადგით და Yელაფერი ნელა მაგრამ მაინც დაიწYებს წინსვლას.

ღმერთი ფარავდეს თქვენს წამოწYებას !


არ დაიხიოთ უკან,ის რაც უნდა მოხდეს მაინც მოხდება,იYავით პირველები და აუცილებლად მიღწევთ ჩანაფიქრს.

პატივისცემით ევიტა

papa

2013-04-01 01:49:56

ბ-ნო ზაზა გამარჯობა
----------------------
თავიდანვე ერთი რამე მინდა --გთხოვოთ
ჩემ წერილს ყველა სხვა წერილისაგან აუცილებლად განსხვავებული თვალით უნდა შეხედოთ. იმიტომ რომ მე თქვენი მაკ რიტ იკებელი არა ვარ--მე მხოლოდ თქვენი თანამზრახველი ვარ. -
--მე თქვენს(ჩვენს, ჩემს--ვიჩემებ)) დიდებულ თეორიებთან არანაირი პრ ეტ ენზია, არანაირი კრი ტიკა, არანაირი შეს წორება არა მაქვს და არც ღია კარების მ ტ ვ რევას ვაპირებ, იმიტომ რომ ჯერ ერთი იქ ყველაფერი კარგადაა (თუ რამე ისე ვერაა კიდევ, თუნდაც მარ ტო აქაურების დახმარებითაც ყველაფერი აუცილებლად დაიხ ვე წ ება) და მეორეც თქვენ(ჩვენ) საქმეს კ რ ი ტიკა კი არა ყველანაირად დახმარება უნდა---რადგან თქვენი გამარჯვება მე საქართველოს(ჩემს) გამარჯვებად მიმაჩნია. მით უმე ტ ეს რომ ჩემი სურვილი და თქვენიც ერთი და იგივეა ----- საქართველოს გამარჯვება
ჩემი პოსტ ების 90% სწორედ ამ თემაზე მაქვს,,ნაქ ადა გევი,,და ჩემი მხრიდან ამ აზრების გან ხორ ც ი ე ლებისთვის ნაროდნიკობაზეც მზად ვარ ამიტომაც არის რომ, როგორც კი თქვენს შესახებ გავიგე(ცოტა დაგვიანებით) მაშინვე ,,ტან საცმლიანად,, სიხა რულით გადმოვეშვი,,წ ყალში.
------ამჟამად წახმარების თვალსაზრისით მე მხოლოდ შევეცდები ამ საქმეში ტელ ევიზიის (ანუ ხელისუ ფლების ჩართულობის) აუცილებლობა დაგიმტკიცოთ.
რა თქმა უნდა ელექ ტ რონული ქსელი და ინ ტ ერ ნ ეტი დიდი ძალაა და ამ საქმეში გასავლელ გზას ძალიანაც ამოკლე ბს, მაგრამ ესე ელ ექ ტ რ ონული ქსელით(ინტ ერნ ეტით), ერთი და იგივე დროში, მთლიანად გასაკეთებელი საქმის მხოლოდ ათ პროცენტი თუ გაკეთდება. ანუ ათჯერ ცოტა ტელევი ზიასთან შედარებით
ამ საქმისთვის აუცილებლად საჭიროა,,მხ არდა ჭ ერ ილი,, ტელევიზიაა, რომ დღევანდელ,,გაყ ამირებულ,,ქართულ საზოგადოებაში ტელევიზიამ ჩაქ უ ჩ ის და ლურ სმნის მოვალეობა შეასრულოს. თავიდანვე თუ ასეთი მა სი რე ბული და ყოვლის მომცველი მეთოდებით არ დაიწყო ამ საქმის მოსახლეობაში --დანერგვა, მაშინ ეს დიდებული საქმე, ძალიან ჩქარა ნაროდნიკობის დონეზე დავა. ანუ თქვენ მიდიხართ ევოლოციის გზით, ანუ ეს ყველაფერი ერთი ადამიანიდან მეორეზე უნდა გადავიდეს, მეორედან მესამეზე, და ასე თანდათანობით მთელ საზოგადოებაში. ასე გინდა თუ არა ეს საქმე აუცილებლად დროში გაიწელება
მერე დრო???
ვინ გვაძლევს??
ესენი ,,კულ ტ უ რ ული,, კომუ ნი ს ტები არ არიან, რომ ცოტა მაინც რაიმე სირ ც ხ ვილი იქონიონ.
ესენი ასჯერ დიდი უ რ ჩ ხ უ ლები არიან. ანუ ესენი დროს კი არა ამოსუნთქვასაც არ გვაცლიან, არამც თუ ე ვოლ უციას---ისე გადაგვყლაპავენ, დაჟე ტანსაცმლიანად

papa

2013-04-01 02:14:20


თანაც დროს თავის ავე სა წ ინ აა ღმ დ ეგოდ მო გ ვ ც ე მ ენ???
ამ მეთოდებით რასაც თქვენ ამბობთ გამოდის რომ თქვენ უფრო ქართული საზოგადოების თვი თ შ ე გ ნ ე ბ ის უცაბედი ამაღ ლ ე ბ ის იმედზე ხართ (როგორ ??).და რომ ქართველი ხალხი, მთელი საზო გა დ ოება ამ თქვენ ეულ(ჩვენეულ ) საქართველოს მშ ენ ებ ლობაში უცებ ,,გადაეშვება თავით,,
კი მაგრამ იმ საოცნებო საქართველოს მშენებლობისთვის სა ჭ ი რო ყველანაირი ინფორმაციის მოსახლ ეობამდე საყოველთაო მიტანა,(ასეთი ქვე ყნის შექმნის აუ ც ილებლობა, მის მ ი ზ ნ ე ბ ზე, ი დ ე ო ლ ოგ იაზე და ა.შ ) მარტო ინ ტ ე რ ნ ეტით როგორ წარმოგიდგენიათ??.
ყველა ხომ ამას ასე ვთქვათ ,ნახევარი სი ტ კვით,, ვერ გაიგებს?? უფრო ბევრს აქეთკენ ,,წამოსაყ ვანად,, ხომ ხან გ რძ ლივი და არ აე რ თ ჯ ერადი ახ სნა განმარტება და ს ჭ ი რდება?? მერე??
ინ ტ ე რ ნეტი კი არა რამის ტ ე ლ ე ვი ზ ო რ ს არ გადავთავ ხოლმე, მ ა ე ს ტ როს გარდა სხვა არ ხ ზე და თქვენ როგორ გინდათ რომ ეს ყ ველაფერი, აუცილებლად ყველას წააკ ითხოთ და თან მოკლე დ რ ოში ყველაც ავიყ ოლიოთ??

papa

2013-04-01 02:22:56


ინტერ ნეტის კითხვა ხომ ნება ყო ფ ლ ო ბ ი თია?? მერე რით ხართ გარან ტირებული რომ იმ თქვენ მოწოდებას ყველა ერთბაშად წაიკითხავს და ყველა ერთ დ რო ულად აიტ აცებს, თუნდაც ამ ჩვენს კეთი ლშო ბილ ურ აზრებს.
ერთდროულად ძველგაზრდაც და ახალგაზრდაც???
და საერთოდ რაიონებში?
ან სადაც ინტ ერნ ეტი არაა??
მოკლედ ინტ ე რ ნ ე ტით ამ ყველაფრის მოსახლეობაში გატ არ ება--დანერგვას--მე დ რ ო ში გაწელილ საქმედ ვთვლი და ტე ლ ევი ზიის გარეშე ამ საქმის პრაქ ტ იკაში განხ ორც იელებას დრ ოში პეს იმ ისტ ურად ვუყურებ.
ტე ლევ იზია,
ოოოოოო დიდი ძალაა დიდი
ტელ ევი ზიით პირდაპირ ქვას გავხე თქავ.(თუნდაც დღეში ერთი საათი)
არქ იმე დეს ნათ ქვ ამის პე რ ეფრაზირ ება რომ გავაკეთოთ, ტელე ვიზიით პირდაპირ დედამიწას ამოვა ტ რიალებ.
აკი ამერიკელები სწორედაც რომ ამ ტელე ვი ზიებით გ ვ ტ ი რ ობენ დედას.
როგორ მაგათ იციან ტელ ევიზიის ეფ ექ ტური გ ამოყენება და ჩვენ ვერ გამოვიყენებთ??
დედას ვ უ ტირებთ. ამისთვის საჭირო გონ ება საკმარისი გვაქვს
პლი უს თუ ტელ ევიზია არ გვექნება (ანუ ხელი სუფლების უპირობო მხარ დ აჭ ერა) მაშინ იმ ახალი ელე მ ე ნტ არული მორალურ--ზნეობრივი ნორ მების(კანონების) ხალხში შიგად აშიგ ცოტა ცოტა დანერგვა--გატარება მაინც, როგორ წარმოგიდგენიათ??.
იმ ე.წ ელემენტ არულ ზნეობრივ ნ ო რ მებს თუ კანონმ დებლობაში ნელ ნელა მაინც არ ავსახავთ, ხალხში როგორ დავამკვიდრებთ??
თუ ხელ ისუ ფლების ნება არა, თუ ,,ზევიდან,, არა, ჩვენ უბრალო ხალხი თუნდაც ყვე ლასგან მოწონე ბულს კან ონ ებს, ხალხში როგორ დავამკვიდრებთ?? ამა თუ იმ თუნადაც ელე მე ნტ არულ ნორ მებს, ჩვენ როგორ გავხდით ყველასთვის საყოველთაოდ სავალ დ ებულოს, ჩვენ ჭ კ ვ ა ზე კანონებს ვინ შე გ ვაც ვ ლ ე ვინებს?? ამერიკელები??
ანუ გინდა არ გინდა ხელის უფლების ნება სთან მივედით ე.ი თუ ხელის უფლების ნება ანუ ტელ ე ვიზია არ იქნება, ისე ეს საქმე ...(დრ ოში კიდევ პე სი მიზმი)
ასე რომ ამ საქმის განხორციელება და მხარდა ჭერა ჯერ ხელისუფ ლებასთანაა გასარკვევი, ხელის უფლებასთან. უფრო სწორად ხელისუფლე ბასთან არსებულ ეროვნული საკითხებით დაკა ებულ ჯგ უ ფ თან(თუ რა თქმა უნდა იქ ასეთი ჯგ უფი არსებობს)
და ბოლოს,
თუ თქვენი წერილებიდან რაიმე სწორედ ვერ გავიგე და შესაბამისად ჩემი აზრ ებიც სწორედ ვერ ჩამოვა ყალიბე დიდი ბოდიში და გთხოვთ შემის წ ოროთ
მხოლოდ კეთილი სურვილებით:
პაპა

ზაზა

2013-04-01 07:41:40


ჩემის ა/ზ/რ/ით, ღ/ი/რებულებითი თვა/ლ/ს/აზრისით ამ ეპ/ო/ქასთან დაკავშირებით მით უმეტეს თანამედროვე სა/ქ/ა/რ/თ/ვ/ელოში უ/ც/ხ/ო თ/ე/ს/ლ/თა მიერ ც/ხ/რა წლის განმავლობაში ქართველთა თა/ვ/ზ/ე და/ტ/რ/იალებული ცო/დ/ვ/ი/ს კა/ლ/ოს შემდეგ თავად ქ/ა/რ/თ/ულ ის//ტ/ო/რ/იოგრაფია/შ/ია შე/ფ/ასების ს/ტ/ანდარ/ტ/ები გადასახ/ე/დი და ქ/ვ/ა/კ/უთ/ხ/ედად ამ გად/ა/ხ/ე/დვისა დასადებია არა ც/ე/ნ/ტ/რ/ა/ლ/ი/ზ/ა/ცია-დეც/ე/ნ/ტ/რ/ა/ლ/ი/ზ/ა/ც/იის მა/ჩ/ვ/ე/ნ/ებელი, რომლიდანაც დ/ღ/ემდე ჩვენი ის/ტ/ო/რ/იოგრაფია აფასებს ამა თუ იმ ხ/ე/ლ/ისუ/ფ/ლების მო/ღ/ვ/ა/წ/ეობას, არამედ ზ/ნ/ე/ო/ბ/რი/ვ/ია თუ არ არის ზ/ნ/ე/ობრივი ხელისუ/ფ/ლ/ება, რამეთუ უ/ზ/ნეო ხელისუფლება არასოდეს არ არის ხალხის ნების გამო/მ/ხ/ატველი ხელისუფლება, ხოლო ზ/ნ/ე/ობრივი - პირი/ქ/ით, არის.
იმ ეპოქის გაგებას ჩვენი ეპოქის გაგებისათვის ნამდვილად აქვს დიდი მნი/შ/ვ/ნ/ელობა, რაც იმას, თუ როგორ შემოგ/ვ/თ/ა/ვ/ა/ზ/ებს ავ/ტ/ორი ვე/ფ/ხ/ი/ს/ტ/ყ/ა/ო/ს/ა/ნის წაკითხვას, ე/რ/თ/იასად საინტერესოს ხდის.


ზაზა

2013-04-01 07:48:32

პაპას
ბოდიშით, კომპიუტერმა ამირია და თქვენთვის მოწერილი პასუხის მაგივრად ბატონი მჭედლიშვილის წერილის ჩემი კომენტარის ნაწილი დამიდო.
ამ ფილტრს ხომ უფრო მეტი დრო მიაქვს, ვიდრე თავად ტექსტის ჩამოყალიბებას.
ახლა დროში ვეღარ ვეტევი და საღამოს აუცილებლად მოგწერთ პასუხს.
პატივისცემით

ხიროხიტო-2

2013-04-01 23:26:01

ევიტას ბოლო წერილმა მხ.ფილმ ბაში-აჩუკის ის მომენტი გამახსენა ბაში-აჩუკი რომ ამბობს - 1500 რჩეული ვაჟკაცი დიდი ძალააო, ხოლო ხნიერი თავადი ყოყმანობს 1500 კაცით გსურთ სპარსეთის ლაშქრის დამარცხებაო? ბაში-აჩუკი პასუხობს - 1500 რჩეული ვაჟკაცი დიდი ძალააო და ... ამ დროს ქალები შემოდიან ხატით ხელში და ლოცავენ ყ/ველას საბრძოლველად, ყ/ველა ემთხვევა (ანუ ბრძოლისთვის თავს დებენ) მათ შორის ის ხნიერი და გამოცდილიც...

მოკლედ, ჩემო გელა, ნათქვამია - ურწმენობამ იერუსალიმი დაანგრია და რწმენამ ის აღადგინაო, თუ არ ვცადეთ არც კი გვეცოდინება შეგვეძლო თუ არა.

პირადად ჩემი გამოცდილებიდან ვიცი თუ გწამს გააკეთებ. მოგიყევი ერთხელ ბანაკებზე, იცი რამდენი მეუბნებოდა არ გამოვაო? ყ/ველა, ვისაც ფული ან გავლენა ჰქონდა. საბოლოოდ კი მაინც ჩემი ფულით და გონებით გავაკეთე + მაქსიმუმ 10 ჩემისთანა გოგო-ბიჭთან ერთად (დღეს ისინი დიდები არიან). ასე რომ გამოვა, ოღონდ ერთია - 10-ის ასაწევს 1 აწევს, ათასისას ვერა...

ხიროხიტო-2

2013-04-01 23:26:29

”პაპას”

გეთანხმები იმაში, რომ ყ/ველაფერი მაქსიმალურად არის ასაწონ-დასაწონი, მაგრამ ადამიანების ფსიქოლოგიას ახასიათებს თავდაპირველად ნელ-ნელი ამოძრავება, ხოლო შემდეგ ნახტომისებური აჩქარება, დაახლოებით ისე, როგორც დაღმართზე დაგორებულ ქვას... ამ პრობლემის შესახებ შეგიძლია იხილო ფრანგი სოციოლოგის გუსტავ ლე ბონის ნაშრომი ქართულად - ”ერებისა და ბრბოს ფსიქოლოგია”

მაგრამ პროცესები, რომ ხელიდან არ გაგექცეს საჭიროა მომზადება იმ დროისთვის, როცა პროცესები მაქსიმალურად ჩქარდება. ანუ ხალხის აზვირთება კი არ არის პრობლემა, არამედ აზვირთებული ხალხის მართვა სწორი მიმართულებით. სწორედ ეს ვერ მოახერხა ზვიადმა (და ეროვნულმა მოძრაობამ ზოგადად).

იმისათვის კი რომ მართო ხალხი და იგი ბრბოდ (ანუ უგუნურ ხალხად - ბრბოდ) არ გადაგექცეს, საჭიროა იცოდე:
- რა გინდა;
- რატომ გინდა;
- როგორ გინდა;
- ვისთან ერთად გინდა;
- ნამდვილად გინდა თუ გგონია რომ გინდა.

ხიროხიტო-2

2013-04-01 23:26:48

თითოეულ ამ კითხვას აქვს უამრავი განშტოება, რომელზეც პასუხი არც ჯგუფურად და არც განკერძოებით პასუხი არავის აქვს. თვით ისიც კი, რომ გაბრწყინებული საქართველო გვინდა ყ/ველას, არაფერს ამბობს იმაზე თუ რა გვინდა. ამასთან დაკავშირებით 20 წლის წინანდელი ანეგდოტი გამახსენდა, რომელიც კარგად გამოხატავს იმას თუ ვის რა გვინდა და რამდენად ემთხვევა ეს სურვილები ერთმანეთს:

- მიტინგზე გამოდის ზვიადი და იძახის - აფხაზეთი ჩვენია, სამაცაბლო ჩვენის, საინგილო ჩვენია...
იქვე დგას ნარკომანი და ჩაილუღლუღა - ტაშკენტიც რა ზვიად, ტაშკენტიც... (ანუ ნარკოტიკების თვალსაზრისით).

თუ დავაკვირდებით ამ ორ ქართველს დავინახავთ რამდენად რადიკალურად განსხვავდებოდა მიტინგზე მყოფი ორი ადამიანის სურვილები (ეს რომ ანეგდოტია სრულებითაც არ გამორიცხავს რეალობას), ხოლო თუ რომელმა აჯობა ყ/ველა ვხედავთ. კარგი, მიზანმიმართული, გონიერი და არა გრძნობისმიერი პოლიტიკის შემთხვევაში, პროცესები სრულიად სხვაგვარად წარიმართებოდა.

პოლიტიკაში მე სრულიადაც არ ვგულისხმობ იმას რასაც დღეს გულისხმობს ქართველობა. ამ შემთხვევაში პოლიტიკა ეს არის ერის გონებაში გააზრებული, გაცნობიერებული, პრაგმატულად აწონ-დაწონილი შესაძლებლობები, რომელთა განხორციელებისთვის ირჩევენ ”იდეების აღმასრულებელ ლიდერებს” პრაქტიკული რეალიზაციისთვის.

ხიროხიტო-2

2013-04-01 23:27:24

ანუ იდეა უნდა იყოს ცხადი და გამოკვეთილი, რეალური და განხორციელებადი და არა აბსტ/რაქტული და უსახო, როგორიც ამჟამადაა.

ასეთი იდეა აქვს ისრაელს - ზესახელმწიფოს შექმნა ახლო აღმოსავლეთში; ებრაელთა დომინანტობით ყ/ველა დონეზე, ყ/ველა საშუალებით - გარდა ერთისა - არცერთი ე/ბ/რ/ა/ე/ლ/ი არ უნდა დაიჩაგროს არც შინაურისგან არც გარეულისგან;
ასეთივე იდეები აქვთ ევროპელებს და ამერიკელებს, რუსებს, ჩინელებს არაბებს - შესაბამისად, მათი ”მეგობრობა” ჩვენთან ფარსია, რადგან მათთვის ჩვენ დროებითი პლაცდარმი ვართ...

ეს რა თქმა უნდა არ ნიშნავს, რომ ისინი ცუდები არიან, არა ეს ცხოვრების წესია - თუ გინდა იცხოვრო უნდა იბრძოლო, ბრძოლა ხელის უაზროდ ქნევას არ ნიშნავს და არც ქრისტიანობას ეწინააღმდეგება. ბრძოლა საკუთარის დასაცავად აუცილებელია. ეს რომ ასე არ იყოს არც პატ/რიარქი მოგვიწოდებდა საკუთარი მიწის ან ენის დასაცავად და გვეტ/ყოდა მშვიდობის გამო დათმეთო ყ/ველაფერი.

დავითმა ”მახვილი მესიისა” დაირქვა, სადაც მახვილი ”ვარდს” სრულიადაც არ ნიშნავს. ამასთანავე იგი 16 წელი უხდიდა ხარკს სელჩუკებს, ისევე, როგორც გიორგი ბრწყინვალე - მონღოლებს. ანუ არც ხმლის ქნევა ნიშნავს ვაჟკაცობას და არც ხარკის ხდა ლაჩრობას - გარემოების მიხედვით ორივე შეიძლება გონივრული იყოს...

შესაბამისად, ჯერ ჩვენ უნდა დავარქვათ ყ/ველაფერს თავისი სახელი.

ხიროხიტო-2

2013-04-02 00:12:32

ბატონო ზაზა

თქვენი მოააზრებები ძალიან წააგავს გია ჭანტურიას (ედპ) იდეებს ”თეოდემოკრატიის” შესახებ, რომელიც ძალიან ბევრმა ვერ გაიგო (რის გამოც თვითონაც ნაწილობრივ უკან დაიხია მაშინ) და რომელიც მეც ძალიან მომწონს.

ანუ ისეთი წეს-წყობილების დამყარება სადაც ადამიანის ცხოვრების განმსაზღვრელი იქნება ღვთისმიერი (ჩვენს შემთხვევაში ქრისტესმიერი) ზნეობრივი კანონები.

თანამედროვე ათეისტურ საზოგადოებებში და მეცნიერებებში ტერმინი - ”ღვთისმიერი ზნეობრივი კანონები” ჩანაცვლებულია ”ჰუმანისტური ზნეობრივი კანონებით”, რომელიც ფაქტიურად იმეორებს ქრისტესმიერ მცნებებს (ასევე,მაჰმადიანურ, ბუდისტურ მოძღვრებებს, კონფუცის ან სხვა განმანათლებელთა სწავლებებს) მათში ”ღვთიური” ჩანაცვლებულია ”ადამიანურით”, მოციქულები - განმანათლებლებით, წმინდანები - მეცნიერებით, რის გამოც თეისტური გადაიქცა ათეისტურად...

ჭეშმარიტების დადგენისა და შემეცნების წმინდა გონებრივი მეთოდები ჩანაცვლებულია პრაქტიკული ცდებით. არადა რომ არ არსებულიყო ეს გონებრივი წვდომა ვერ იარსებებდა ვთქვათ, მართკუთხა სამკუთხედი და, შესაბამისად, თანამედროვე ტექნიკური მიღწევევები, რითაც ასე ამაყობს ჩვენი მატერიალისტური ეპოქა...

მატერიალისტურმა აზროვნებამ ტექნიკურ პროგრესთან ერთად წარმოშვა ”ადამიანი-მომხმარებელი” და ”ადამიანი-მანქანა, ნივთი”, ანუ საზოგადოება, სადაც ადამიანი და მისი უნარები უკვე ნივთად გადაიქცა.

თუ მონათმფლობელურ ან ფეოდალურ საზოგადოებაში მებატონეს შეეძლო ადამიანი გაეყიდა, მაგრამ იგი მაინც ინარჩუნებდა შინაგან თავისუფლებას (ვთქვათ, სპარტაკი რომში), თანამედროვე ეპოქაში ადამიანი უკვე თვითონ განიხილავს საკუთარ თავს, საკუთარ შესაძლებლობებს, როგორც ნივთს რომელიც კარგად უნდა გაიყიდოს, ბაზარზე გამოაქვს ყველაზე საკრალურიც კი თუკი იგი გაიყიდება (მაგალითად ესპანელმა რეჟისორმა პედრო ალმადოვარმა გადაიღო ფილმი -”ყველაფერი დედაჩემის შესახებ”, სადაც მთავარი გმირი ტრანსსექსუალი, გარყვნილი ქალია. სინამდვილეში კი დედამისი აღმოჩნდა ერთი ჩვეულებრივი კათოლიკე ქალი, ჟურნალისტებმა რომ ჰკითხეს რას ფიქრობთ ამ ფილმზეო, გაწითლდა და მხრები აიჩეჩა მხოლოდ, ან რა უნდა ეთქვა)...

ამ გადმოსახედიდან არაფერია თითქოსდა გასაკვირი იმაში რაც ბენდუქიძემ თქვა და ნაც-მოძრაობამ განახორციელა - იყიდება ყველაფერი: მიწა (ანუ მამული, ანუ მამა სიმბოლური მნიშვნელობით), ენა (ანუ დედა), ზნეობა (ანუ სარწმუნოება, ანუ სიწმინდე, ანუ ოჯახი).

არავინ თქვას რომ ეს მხოლოდ ბენდუქიძე მოიქცა ასე. თუ კარგად დავაკვირდებით თითქმის მთელმა საქართველომ ”დაანიავა” მამული, არცერთ პოსტსაბჭოთა ქვეყანაში არ არის ისე სრულად გაპარტახებული ქარხნები (ანუ მრეწველობა) და სოფლის მეურნეობა როგორც ჩვენთან - სულ აგურ-აგურ დაიშალა ყველაფერი... მე ვიცი ხალხი, რომლებმაც გამართული ქარხნები დაშალეს, ჯართად გაიტანეს და მერსედესში გადაცვალეს (ბენდუქიძემდე)

ამის ძირითადი მიზეზი ის არის, რომ უცებ შეირყა ზნეობრივი საფუძველი, უცებ შეიცვალა ორიენტირი ანუ უცებ გავხდით ”მატერიალისტები”, უცებ ვარჩიეთ ”დღევანდელი კვერცხი ხვალინდელ ქათამს”, არადა არც იმ ”მატერიალიზმის” (ანუ ბაზრის) გაგვეგებოდა რამე, რის გამოც დაშლილი ქარხნის ნაცვლად ხელში შეგვრჩა დაჟანგული ”მერსედესი”, გადაგდება, ვალები, გაპარტახება...

შესაბამისად, ვფიქრობ ბიძინას მილიარდები (ანუ ჩოხის გამოცვლა) ვერაფერს გვიშველის თუ
ხასიათი არ გამოვიცვალეთ.

სწორედ ამიტომ სავსებით გეთანხმებით...

ევიტა

2013-04-02 04:22:44

ხიროხიტო,
გონიერი ხარ ძალიან,შენისთანა ხალხი სჭირდება ამ საქმეს,,,

(თავში არ აგივარდეს იცოდე ,თორემ რა წუპაკიც ვარ ხომ იცი,და არ გაპატიებ იცოდე):))))

ზაზა

2013-04-02 06:52:57

მოგესალმებით ბატონებო და ქალბატონო ევიტა
იმაზე დიდი ბედნიერება რა უნდა იყოს, როდესაც ერის კულტურაში ფუძნდება საფი/ხ/ვ/ნო და ერი იწყებს ერთობლივად დინ/ჯ, დარბაისლურ მ/ს/ჯ/ელობას თავისი სატკივარის შესახებ მათი მოგვარების მიზნით!
კი, ბატონო, ჯერ ჩანასახის მდგომარეობაშია, მაგრამ ხომ უკვე აჩენს თავის თავს?!
პირადად ჩემგან ქედის მოხრა ყოველ მათგანს, ვინც უკვე ამ ეტაპზე ამ კოლექტიური გ ა ნ ს ა წ მ ე ნ დ ე ლ ი ს შექმნის შესაძლებლობის პრეცედენტი შექმნა, იმიტომ, რომ როდესაც საუბარია სადისკუსიო დარბაზის, ანუ საფიხ/ვ/ნ/ოს კულტურის აღდგენაზე, დამეთა/ნ/ხ/მებით, ბატონებო, რომ ფაქტობრივად საუბარია ერისთვის საზოგადოებრივ ცხოვრებაში მისთვის დამახასიათებელი განსა/წ/მენდელის აღ/დგენისა და ამ განსაწ/მენდელის ერის საზოგადოებრივი ც/ხოვრების ძრავად ქცევის შესახებ.
საფიხ/ვ/ნო ქართველი კაცის სულიერი მდგომარეობაა, რომელიც თანამო/ძ/მესთან ერთად იმ წ/მინდა ვალდებულებების უ ე ჭ ვ ე ლ და გ ა რ დ ა უ ვ ა ლ აღსრულებას გულის/ხ/მობს, რაც უფალს ყ/ოველი ჩვენთაგანისათვის, და ერთობით ჩვენთვის, ქართველი ერისთვის დაუდგენია.
ხოლო თუ რა დაუდგენია, უპირველესად ამ საფიხ/ვ/ნოზე, ამ და/რ/ბაზში ის უნდა განიხილებოდეს და საერთო-სახალხო შეთან/ხ/მებაც მასთან დაკავშირებით უნდა ხდებოდეს.
პაპას.
ჩემო ძმაო, იმ აზრის შესახებ, რომ ხელისუფლება თუ გაატარებს ამ კურსს სახელმ/წიფოებრივ დონეზე, მაშინ კიდევ შეიძლება ვიქონიოთ რაიმე წარმატების იმედი, თუ არა და არაფერი გამოვა.
მთავრობა? რა თქმა უნდა, რა თქმა უნდა და რა თქმა უნდა, ყოველი ღონე უნდა ვიხმაროთ, მაგრამ რომ არ გაატაროს, რომ არ გაიგოს და რომ არ მოინდომოს, მაშინ რა?
ხელები ჩამოვუშვათ და თვალი ვადევნოთ მოხერხებული ერები როგორ მოგვიღებენ ბოლოს?

ზაზა

2013-04-02 06:59:09

მე სუფთა პიროვნული განცდის თვალსაზრისით ცოტა სხვაგვარად ვუ/ყ/ურებ ამ ამბავს.
გააჩ/ნია, ვისთვის რას წარმოადგენს მიზანი, რომელსაც უნდა რომ მან მოაღ/წ/იოს და, როგორც ბრ/წ/ყ/ინვალედ აღნიშნა ხიროხიტომ, ვისთვის რაში მდგომარეობს "გაბრ/წ/ყ/ინებული საქართველო".
არის ადამიანის მიერ აშენება შენობისა იმისთვის, რათა ააშენოს და აშენებული ნახოს. ამ შემთ/ხ/ვევაში შედეგი არის შენობა, რომელიც უნდა აშენებული/ყ/ო და აშენდა.
და არის ადამიანის მიერ აშენების ვალდებულების აღსრულების პრო/ცესი, რომელიც როგორც სულიერი მდგომარეობა, უკვე არის ამ ადამიანისათვის შედეგი.

ზაზა

2013-04-02 07:00:45

პირველ შემთხვევაში ადამიანი მ/ს/ჯ/ელობს - მე რომ ბ/რ/ძოლაში შევიდე, ამის საფუძველს ვერ ვხედავ იმიტომ, რომ... და ჩამოთვლის ათას რეალურად არსებულ მი/ზ/ეზს, რომლის გამოც არ ღირს ბრძოლაში შესვლა და ამგვარად მოაზროვნე ადამიანი არანაირად არ შევა ბრძოლაში. (ამგვარი ლოგიკით არ გვექნებოდა დიდგორი, არ გვე/ყ/ოლებოდა ბერი თევდორე, ც/ხ/რა ძმა ხ/ერ/ხ/ეულიძე და სამასი არაგველი)
მეორე შემთ/ხ/ვევაში ადამიანი არის თავისი წ/მინდა ვალდებულებების აღსრულების მ/დ/გომარეობაში და ეს არის უკვე მისთვის შედეგი - მ/ხოლოდ ამგვარად გან/წ/მენ/დილ მდგომარეობაში მ/ყ/ოფ ადამიანს ძალუ/ძ/ს ბრძოლაში შესვლა და მტრისათვის თავის შეკვლა, რათა მარადის ი/ყ/ოს ქართველი ერი და მარადის ი/ყ/ოს საქართველო.

ზაზა

2013-04-02 07:11:51

ზ/ო/გ/იერთი ამბობს, ამდენი მ/ტ/რის მო/ძ/ალებაში ქ/ა/რთველი კაცი ი/ძ/ულებული იყო ხ/მ/ალი ს/ჭ/ეროდა ხელში და იმიტომ მოვიდა აქამდე საქართველოო.
რა თქმა უნდა, მაგრამ მტერი რომ არ ილეოდა, რატომ არ უ/ჩ/ნდებოდა ქართველ კაცს უიმედობის გა/ნ/ც/და და რატომ არ ი/ღ/ლებოდა?

ზაზა

2013-04-02 07:14:56


იმიტომ, რომ ის იმ წამსა და იმ მომენტში, რომელშიც ის სუ/ნ/თქ/ავდა და არსებობდა, წ/მინდა ვალის აღსრულების მდგომარეობაში, ანუ გან/წ/მენდილ მდგომარეობაში იყო და ეს იყო ის, რაზე პას/უ/ხისმგებელიც იყო ის პირადად მთელი თავისი ცხოვრების განმავლობაში.
განა დიდგორის ომში გამარ/ჯ/ვებაზე წინდაწინ ვინმეს შეეძლო აეღო პას/უ/ხ/ისმგებლობა თავზე მაშინ, როდესაც პირისპირ მდგრი მტერი რიც/ხ/ობრივად ლამის ა/თ/ჯერ აღემატებოდა ქართველთა ლა/შ/ქარს?
რა თქმა უნდა, არა, მაგრამ პასუხისმგებლობა თავგანწირვით ბრძოლისა კი თითოეულ მათგანს თავის თავზე ჰქონდა აღებული, რაც მათი პიროვნული ბედნიერების საგანს შეადგენდა.
დღევანდელი დღე ამ თვალსაზ/რისით არაფრით არ გან/ს/ხ/ვავდება სხვა ეპოქებისაგან და სანამ არის საქართველო, მანამ ასე იქნება.

ზაზა

2013-04-02 07:16:18


ამიტომ, დღეს, როდესაც საუბარია ქართული სახელმწიფოებრიობის სამოქალაქო აღმშენებლობის პროცესის შესახებ, ვისთვის ის სულიერი მდგომარეობაა, ვისთვის მხოლოდ მსჯელობის თემა.
რაც არის აუცილებელი და რასაც ჩავთვლით საჭიროდ, ის გავაკეთოთ, მთავარი ის არის, რომ თუ საფიხვნო გვექნება და თუ იქ დარბაისლურ დარბაზობას შევძლებთ, შედეგად მუდამ ზნეობრივები, ერთ მუშტად შეკრულები და კოლეგიალური სიბრძნით საყრდენშედგმულები ვიქნებით.

papa

2013-04-03 21:16:05

გამარჯობა ბ-ო ზაზა
კიდევ ვიმეორებ--მე თქვენი ბრწყინვალე იდეის შესახებ არანაირი შენიშვნა არა მაქვს და არც მის ავკარგიანიბაზე მინდა თქვენთან პოლემიკაში შემოსვლა.
ზნეობრივ კანონმდებლობაზე დამყარებული თქვენი თვალით დანახული მომავალი საქართველოს მშენებლობა და მისი ცხოვრების თქვენეული(ჩვენეული) წესი ჩემთვისაც რომ ერთადერთია და ულაპარაკოდ მისაღები იმიტომაც ,,გიჩვრიტავთ ტვინს,,ჩემი დურაკი აზრებით, თორემ ჩემთვის სულერთი რომ იყოს ეს თემა არც აგყვებოდით ამ საუბრებში.
თუ კიდევ ვინმეს ამ თემაზე რაიმე შენიშვნა ექნება, ეგ არაფერი---პირიქით დაიხვეწება. მთავარია იდეამ გაიგდას საქართველოში ფესვი და თანაც მძლავრად

მე მხოლოდ მის განხორციელების ტექნიკურ მხარეზე ანუ ცხოვრებაში მისი დანერგვა--გატარების შესახებ ვამბობ ჩემს პატარა შენიშვნას.

გავაგრძელოთ
განა მე ხელების ჩამოშვებაზე ან წინასწარ გულხელდაკრეფილობაზე ვამბოობ რამეს?
ან ბრძოლაში არ შევიდეთ მეთქი?
არამც და არა!
მთელი ჩვენი ისტორია ბედთან შეურიგებლობა როა და თითქმის მთელი ჩვენი ისტორიაც ხლმის ქნევის ისტორიაა კარგად ვიცი. ეს რომ ესე იყო აკი იმიტომაც დაარქვა ლ.სანიკიძემ თავის წიგნს ,,უქარქაშო ხლმები,,
ისიც ვიცი რომ ერს ისევე როგორც ადამიანს თვითგადარჩენის ინსტიქტი აქვს და შესაბამისად მისი ცხოვრებაც მხოლოდ უკეთესის ძიებაშია (ან გამოსავლის, როგორც დღევანდელი დღეს)
უბრალოდ ჩემი ეს წინასწარი ხმაური მხოლოდ და მხოლოდ იმ მიზნითაა, რომ როგორმე ამ საქმეში მთავრობაც იყოს აუცილებლად ჩაბმული
არა, მე ფინანსურად არ ვამბობ, მე ძირითადად მორალური მხარდაჭერისთვის და მეორეც კიდევ რაც მთავარია, მათი დახმარებისა(ტელევიზია) და ზურგის გარეშე ეს ყველაფერი დროში გაიჭიმება და საქმეს ძალიან, ძალიან ავნებს. თორემ სხვა მხრივ ჩვენ საქმიანობას განა რა შეუშლის ხელს?? აზროვნებას და სჯა ბაას განა ვინ აგვიკრძალავს?? თუნდაც იგივე იმ ნაროდნიკობას.
არა, რა თქმა ამ თვალსაზრისით რამე რომ იყოს თუნდაც ხვალევე შეუდგებით საქმეს--წინ არაფერი უდგას, მაგრამ მე უბრალოდ ხაზს იმას უსვამ რომ ამ საქმის გულშემატკივარი ქართველები როგორმე მთავრობაში აუცილებლად უნდა ვნახოთ, შეიძლება ჩერეზ ჩერეზ, მაგრამ როგორღაც აუცილებლად უნდა ვნახოთ.
თავიდან ჩვენი უდიდესი დახმარება იქნება თუ დღეში თუნდაც ერთი საათი ტელევიზიამ ყველაზე აქტიური დრო (ალეხანდროების ნაცვლად)ჩვენ ანუ ამ თემას დაუთმოს. ამ დროს კი ჩვენ რა თქმა უნდა რაციონალურად გამოვიყენებთ.
დღეში თუნდაც ამ თითო-თითო საათის დახმარებით 2--3 თვეშიც კი მოსახლეობას ის მაინც გაახსენდება რომ ქართველები არიან, საიდან მოდიან, ვისი გორისანი არიან და ა.შ
ანუ მოსახლეობაში მინავლებული ეროვნული მუხტი, ნაკვერჩხალი, ზოგში ქვეცნობიერში ჩამარხული, უცებ ამუშავდება!
ზემოთ ადამიანის მორალური ვალდებულება და მისი დევალვაციაც იქნა ნახსენები---რომ მოხდა ზნეობისა და მორალის დევალვაცია (ხიროხიტო)----მართალია, მეც ვეთანხმები და თანაც დავამატებ--ძალიან, ძალიან
საზოგადოებაში ზნეობრივ--მორალური თვალსაზრისით რა მძიმე მდგომარეობაა თქვენ უჩემოდაც კარგად მოგეხსენებათ---სხვადასხვა ობიექტური და სუბიექტური მიზეზების გამო ამ თვალსაზრისით თითქმის სრული ,,ყამირია,, და ამ ე.წ ყამირის დროულად ასათვისებლად თავიდან აუცილებლად მიმაჩნია გარედან მძლავრი ჩარევა(ტელევიზია), თუ არადა კიდევ ვიმეორებ დღევანდელი ე.წ გლობალიზაციის ტემპებთან შედარებით ეს ყველაფერი უბრალოდ დროში გაიჭიმება და საქმეს მხოლოდ ავნებს---,,ისინი,,ახალ--ახალი ფოკუსებით სულ ჩვენზე წინ იქნებიან.
აი მხოლოდ ამ ყველაფრის გამო ვამბობ რომ მთავრობა აუცილებლად უნდა იყოს ამ საქმეში ჩართული(უფრო სწორად მასთან არსებული ეროვნულ საკითხებით დაკავებული ჯგუფი)

.


ევიტა

2013-04-04 04:44:23

PAPA,

მიხარია რომ გინდა წვლილი შეიტანო ამ საშვილიშვილო საქმეში,,,

შენ მართლაც არაფერს არ ამბობ ხელების ჩამოშვებასა და გულხელ დაკრეფილობაზე ,ეს სულ სხვა იუზერის ნააზრევში იკითხებოდა,,,,
პირდაპირ ტელელევიზიით ამ საქმის დაწYება ჩემო კარგო PAPA,ამ ეტაპზე ,
უბრალოდ დიდი შეცდომა იქნება ,,,ჯერ ინტერნეტით,რაც Yველაზე მოხერხებულია და Yველას აქვს მონაწილეობის უფლება ,,,ქართველები ხომ მთელს მსოფლიოში ვართ მარგალიტებივით გაბნეულნი(სამწუხაროდ,და ამავე დროს საბედნიეროდ),,,
უამრავი ნათელი აზროვნების და გონების ადამიანია ქვეYნის გარეთ გასული და თავიანთ აზრს ისენი მხოლოდ ინტერნეტით გადმოსცემენ და მოიტანენ ჩვენამდე,საუკეთესოდ,,,,

ევიტა

2013-04-04 04:51:05

თანამოაზრეების მოკრეფა და ერთი ძლიერი ჯგუფის შექმნა,,,
ამის Yველაფრის გაწერა და გაანალიზება,,,

შემდეგი ეტაპი ჩემის აზრით მიმაჩნია რომ უნდა იYოს გაზეთის გამოშვება,,,

ეს დაკავშირებულია ფინანსებთან ,მაგრამ შესაძლებელია,,,,

მთელი საქართველოს მასშტაბით გაზეთის გავრცელება,,,,

და მხოლოდ შემდგომ უკვე ტელევიზია და ერთ-ერთ ძირითად არხზე გადაცემა,

რომელიც უნდა იYოს საინტერესო და ფართო მასებისათვის მისაღები,და

აუცილებლად გასაგები,,.

ასე პირდაპირ ტელევიზიას ვერ დავეტაკებით ,აშკარად წაგებაზე ვიმუშავებთ.

არ გაგეცინოს PAPA ამ ტერმინის გამოYენება ,როგორიცაა წაგება ,მაგრამ Yველა საქმე ,თუნდაც ის სულიერებას ეხებოდეს ,რისკის ქვეშ დგას ,ამ უზღვავი ინფორმაციის ეპოქაში, როგორიც ახლა არისამ 21 საუკუნეში ,და ამიტომ უნდა Yველაფერს გონივრული განლაგება საკითხთა და Yველა მოქმედებას უნდა ჰქონდეს გამართლება და საფუძველი,თორემ ისე ვერ გაგვიგებენ და და უბრალოდ არ მოგვისმენენ.

ევიტა

2013-04-04 04:55:32

მე მშურს ბატონი ზაზასი ,მისი შემართების და თავგადადებულობის,,,
გულწრფელად მშურს,საოცრებაა ასეთ რამეზე იფიქრო და გაბედო დაწYება,,,
მას ერთი საუკეთესო თანამებრძოლი გამოუჩნდა უკვე ხიროხიტო,ვიცნობ და ვიცი რასაც ვამბობ. ბატონმა ზაზამ უნდა ჩათვალოს რომ ბედი ჰქონია ,იპოვა ის ვისაც ეძებდა ,,,,არ ვხუმრობ ,,,,,მაგრამ კიდევ საჭიროა ასეთი ადამიანები ,ბევრნი უნდა იYვნენ,,,,

დინჯად და მობილიზებურად დაწYებული საქმე მივა ადამიანებამდე,აუცილებლად!

ევიტა

2013-04-04 04:57:29

PAPA,

საუკეთესოთა შორის რომ მოგიაზრებ ,მგონი ეჭვი არ გეპარება?!

:))))))

papa

2013-04-04 09:20:56

ტელევიზიას მე მხოლოდ მეორე ეტაპად მივიჩნევ, ისიც მას შემდეგ რაც ამ საქმის თეორიული ნაწილი ყოველმხრივ შეჯერებული და დახვეწილი იქნება (თუ რა თქმა უნდა ამის საჭიროება იქნება)
ტელევიზია მხოლოდ იმ მიზნითაა საჭირო რომ ამ საქმემ ერთდროულად მოსახლეობის ფართო მასები მოცვას და პროცესები დაჩქარდეს. თორემ ,,შავი,,სამუშაო საქმე რა თქმა უნდა ტელევიზიის მიღმა უნდა გაკეთდეს. ტელევიზიამ მხოლოდ თითქმის მზა პროდუქცია უნდა დადოს ......ნუ ესენი მერე, როცა ამის დრო მოვა

რეგისტრაცია

დახურვა
სახელი:

პაროლი:

გაიმეორეთ პაროლი: